به قلم احمد رضا رضوی زراره، مسئول شعبه قم مجلس علمای هند
قرآن کریم فقط کتاب هدایت جامعه بشری نیست، بلکه یک نظام کامل زندگی است. این کتاب، ویژگیهای شخصیتهای مؤمن را که یک جامعه صالح تشکیل میدهند توصیف میکند. یکی از این ویژگیهای عالی در آیه 29 از سوره فتح توصیف شده است:
«محمد رسول الله و الذین معه اشداء علی الکفار رحماء بینهم.» (محمد [ص] پيامبر خداست و كسانى كه با اويند بر كافران سختگير [و] با همديگر مهربانند)
در تاریخ اسلام چهرههایی وجود دارند که معنای این آیه را در تمام زندگی خود مجسم کردهاند. شخصیت مقام معظم رهبری نمونهای درخشان از این معیار قرآنی بود. در زندگی پربرکت ایشان، شفقت و قاطعیت، عشق و استقامت، صبر و شجاعت در یک تعادل زیبا با هم ترکیب شده بودند.
اولین و برجستهترین جنبه شخصیت مقام معظم رهبری، رقت قلب و عشق عمیق ایشان به امت بود. ایشان امت را صرفاً یک جمعیت سیاسی یا اجتماعی نمیدیدند، بلکه آن را خانوادهای بزرگ میدانستند.
عطر عشق در صحبتهای ایشان، مهربانی پدرانه در لحنشان و اخلاص در رفتارشان موج میزد. همدلی ایشان با علما، دانشجویان، جوانان، مبارزان و طبقات محروم چنان برجسته بود که همه در نزد ایشان احساس امنیت و محبت میکردند.
در بسیاری از مواقع، ایشان جوانان را به امید، اعتماد به نفس و بصیرت دینی فرامیخواندند. ایشان معتقد بودند که سرمایه واقعی امت، جوانان بیدار و مؤمن آن هستند. به همین دلیل همواره تربیت و هدایت آنها را وظیفه خود میدانستند.
به گفته مقام معظم رهبری، پایه و اساس جامعه اسلامی باید بر اساس محبت، برادری و همکاری متقابل باشد. ایشان امت را به پرهیز از اختلافات و تفرقه توصیه میکردند و همواره بر وحدت اسلامی تأکید داشتند. این همان ویژگی است که قرآن کریم با عبارت «رحماء بینهم» توصیف میکند.
اگر یک جنبه از شخصیت ایشان محبت و مهربانی بود، جنبه دیگر آن شجاعت و پایداری فوقالعاده بود. وقتی صحبت از اسلام، امت و حقوق مظلومان میشد، ایشان به هیچ مصلحت یا ضعفی اعتقاد نداشتند.
او همیشه در برابر استکبار، ظلم و استعمار موضع روشن و صریحی میگرفت. همان روحیهای که قرآن با عبارت «اشداء علی الکفار» توصیف میکند، در اظهارات و اعمال ایشان وجود داشت.
او معتقد بود که اگر امت اسلامی میخواهد عزت و استقلال خود را حفظ کند، باید به جای سر تعظیم فرود آوردن در برابر نیروهای باطل، راه پایداری را در پیش گیرد. او با رهبری خود ثابت کرد که رهبری که با ایمان، بصیرت و عزم راسخ ایستاده است، میتواند حتی در برابر بزرگترین قدرتها نیز از حق دفاع کند.
زندگی مقام معظم رهبری محدود به سخنرانیهای ایدئولوژیک نبود، بلکه او مرد عمل بود. زندگی او جهاد، بیداری و خدمت به دین بود.
او پیام بیداری فکری را به امت داد و روشن کرد که اسلام دینی زنده و پویا است که سکوت در برابر ظلم و استبداد را جایز نمیداند. رهبری او روحیه عزت نفس، آزادی و مقاومت را در قلب میلیونها نفر دمید.
بینش او به گونهای بود که حتی در پیچیدهترین اوضاع، توانایی نشان دادن مسیر درست به امت را داشت. او همیشه تأکید میکرد که مسلمانان باید نه تنها بر اساس احساسات، بلکه با دانش، خرد و درک عمیق دینی پیش بروند.
وی با وجود آنکه رهبری بزرگ بود اما شخصیتی بسیار فروتن بود. او ساده زیستی، عبادت و معنویت را هسته اصلی زندگی خود میدانست.
کسانی که به محضر او رفتهاند اغلب توصیف میکنند که سخنان او دارای خلوصی بود که قلبها را تغییر میداد. او قدرت را نه به عنوان یک هدف، بلکه به عنوان یک مسئولیت در نظر میگرفت و همیشه خود را در برابر خدا پاسخگو میدانست.
زندگی مقام معظم رهبری به ما میآموزد که اسلام دینی متعادل و جامع است. مؤمن واقعی کسی است که مظهر عشق و رحمت به برادرانش باشد و در مواجهه با دشمنان حق، الگوی پایداری و شجاعت باشد.
اگرچه او امروز از نظر ظاهری در میان ما حضور ندارد، اما افکار، پیام و زندگی جهادی او همچنان چراغی روشن برای نسلهای آینده است.
زندگی او به ما یادآوری میکند که آیات قرآن فقط برای تلاوت نیستند، بلکه برای عملی ساختن در زندگی ما هستند. وقتی رهبری با ایمان، اخلاص و شجاعت به میدان میآید، بیش از یک فرد است و به یک جنبش تبدیل میشود.
بدون شک، شخصیت مقام معظم رهبری، تفسیری زنده و درخشان از «اشداء علی الکفار رحماء بینهم» بود و پیام او همچنان به مؤمنان در سراسر جهان احترام، وحدت و پایداری را میآموزد.
انتهای پیام