به گزارش ایکنا، حبیبالله پوراحمدی، مدرس و قاری قرآن، در برنامه تلویزیونی «دیدار» که با اجرای سیدوحید مرتضوی از شبکه قرآن و معارف سیما پخش میشود، به بیان خاطرات و ناگفتههایی از دیدارها و تلاوتهای خود در محضر رهبر شهید انقلاب، آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای پرداخت.
وی گفت: نخستین دیدار و تلاوت من در محضر حضرت آقا به حدود سال ۱۳۶۹ بازمیگردد؛ دیداری که در آن، سوره مبارکه هود را تلاوت کردم. محفلی بود آکنده از شور و صمیمیت قرآنی که استادانی همچون شحات محمد انور، احمد محمد بسیونی و راغب مصطفی غلوش نیز در آن حضور داشتند. پس از آن نیز هر چند سال یکبار توفیق حضور و تلاوت در محضر رهبر معظم انقلاب نصیبم شد.
وی اظهار کرد: در روزهایی که رهبر معظم انقلاب تازه مسئولیت رهبری را برعهده گرفته بودند، جمعی از قاریان به دیدار ایشان رفتیم و من در آن محفل سوره مبارکه مریم (س) را تلاوت کردم که بسیار مورد توجه قرار گرفت. حضرت آقا در خلال تلاوت نکتهای را تذکر دادند؛ در عبارت «قال إنما»، حرف «میم» را سریع ادا کرده بودم، در حالی که دارای تشدید است. ایشان فرمودند: «این اشکال، مربوط به تجوید نیست؛ بلکه از لحن قاری ناشی میشود که چنین برداشتی ایجاد کرده است.»
پوراحمدی افزود: در یکی از این دیدارها، پس از پایان تلاوت، همراه با گروه شهید عبدالله مداح که بسیاری از قاریان شناختهشده امروز عضو آن بودند قطعه «حبالحسین» را اجرا کردیم و من تکخوان گروه بودم. پیش از اجرا به اعضا سفارش کرده بودم، گام را بالا نگیرند. اجرای بسیار موفقی بود؛ تا جایی که پس از برنامه، هنگامی که خدمت حضرت آقا رسیدیم، فرمودند: «این اثر را پیشتر از مصریها شنیده بودم، اما شما بهتر از آنان اجرا کردید.»
وی ادامه داد: چند سال پیش، به مناسبت دیدار حضرت آقا با جانبازان و پیشکسوتان دفاع مقدس، برای تلاوت دعوت شدم. پس از پایان مراسم اعلام کردند افرادی که اجرا داشتهاند، برای دیدار خصوصی بمانند. وقتی خدمت ایشان رسیدیم، فرمودند: «قاری چه کسی بود؟ باید اول صف بایستد.» سپس تشریف آوردند. تا آن زمان ایشان را از این فاصله نزدیک ندیده بودم؛ بسیار رعنا، باصلابت و باابهت بودند. دست ایشان را بوسیدم. فرمودند: «مصطفای باشوری میخوانی.» یکی از همراهان نیز به مرحوم ولیالله پوراحمدی و توانمندی ایشان در قرائت قرآن اشاره کرد. حضرت آقا پرسیدند: «چند سال داری؟» عرض کردم: «۶۵ سال.» فرمودند: «ماشاءالله، فکر میکنم تا پایان عمر بتوانی بخوانی.» اما جالب اینجاست که در همان دیدار نیز نتوانستم درخواست هدیهای مطرح کنم.
این قاری قرآن تصریح کرد: با وجود آنکه بارها در محضر رهبر انقلاب تلاوت کرده بودم، هیچگاه نتوانسته بودم هدیهای از ایشان درخواست کنم؛ یا فراموش میکردم یا ابهت حضرت آقا مانع میشد چنین درخواستی را مطرح کنم. همسرم در آخرین دیدار، با لحنی جدی به من گفته بود: «یا با هدیه حضرت آقا برمیگردی یا دیگر به خانه نمیآیی!»
پوراحمدی افزود: آخرین دیدار، مربوط به یکی دو سال پیش بود. از شورای عالی قرآن تماس گرفتند و گفتند قرار است در محفل آن سال، یکی از پیشکسوتان قرآنی نیز تلاوت داشته باشد. ابتدا گفتم شرایط جسمی مساعدی ندارم و نمیتوانم. قرار شد اگر با فرد دیگری هماهنگ نشد، دوباره با من تماس بگیرند. چند روز بعد اطلاع دادند که قاری پیشکسوت آن دیدار من هستم. به حضرت زهرا (س) توسل جستم، اما با خود گفته بودم هر جا خسته شوم، تلاوت را به پایان میرسانم. خوشبختانه تلاوت خوبی انجام شد. آن روز نیز فرصت نشد در پایان مراسم خدمت رهبر انقلاب برسیم و در دلم مانده بود که هدیهای از ایشان دریافت کنم. با خود گفتم دیگر کار تمام شد و به انگشتر یا چفیهای نخواهم رسید.
وی تصریح کرد: ماه رمضان که به پایان رسید، حدود یک ماه بعد از شورای عالی قرآن تماس گرفتند و گفتند از طرف دفتر رهبر معظم انقلاب انگشتری برای شما در نظر گرفته شده است و آن را تقدیم خواهیم کرد. از آن زمان، با وجود این انگشتر، احساس میکنم هیچگاه تنها نیستم.
این قاری پیشکسوت قرآن گفت: ما حوادث بسیاری را دیدهایم؛ از روزهای دفاع مقدس گرفته تا جریانات و فتنههایی که علیه کشور طراحی شد. در تمام این سالها، حضرت آقا همچون ناخدایی کشتی نظام را از میان طوفانها عبور دادند. مردم از ایشان راضیاند و انشاءالله خداوند نیز از ایشان راضی خواهد بود.