به گزارش ایکنا، وحید نظریان، قاری قرآن، در برنامه تلویزیونی دیدار که با اجرای سیدوحید مرتضوی از شبکه قرآن و معارف سیما پخش میشود، به بیان خاطرات و ناگفتههایی از دیدارها و تلاوتهای خود در محضر رهبر شهید انقلاب، آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای پرداخت.
وی در ابتدا با اشاره به نخستین حضورش در محضر رهبر انقلاب گفت: سالهای ۱۳۶۹ یا ۱۳۷۰ بود؛ روزهایی که حضرت آقا تازه ردای رهبری را بر دوش گرفته بودند. از لحظهای که فهمیدم قرار است در محضر ایشان تلاوت داشته باشم، سراسر وجودم پر از شوق و اضطراب بود. مدام با پدرم مشورت میکردم که چه آیاتی را انتخاب کنم. در نهایت سورههای نجم و قمر را تلاوت کردم و حتی آیات سجده را نیز خواندم. حال و هوای کودکی و شور نوجوانی در وجودم موج میزد و خوشبختانه تلاوت خوبی هم رقم خورد. پس از پایان برنامه، خدمت حضرت آقا رسیدم و ایشان با مهربانی و محبت فراوان از بنده تفقد کردند.
وی افزود: دومین تلاوتم حدود شش یا هفت سال بعد، در سال ۱۳۷۸ اتفاق افتاد؛ شبی که برای من بهیادماندنی و متفاوت بود. در آن جلسه، فرازهایی از سوره فرقان را به سبک استاد مصطفی اسماعیل اجرا کردم و لطف خدا شامل حالم شد تا تلاوتی ماندگار ثبت شود. پس از پایان جلسه، وقتی خدمت رهبر انقلاب رسیدم، معظمله با دیدن استاد مهدی صیافزاده فرمودند: «آقای صیافزاده، هنوز آن تلاوت شما در خاطرم هست؛ شبیه همین تلاوتی که این آقا امشب خواند.» شنیدن این جمله برایم افتخاری فراموشنشدنی بود.
نظریان ادامه داد: تلاوت بعدی من در سال ۱۳۸۲ انجام شد؛ شبی که به دلیل کسالت صوتی نتوانستم آنگونه که دلم میخواست بخوانم. پس از تلاوت بسیار ناراحت بودم و احساس میکردم حق مطلب ادا نشده است. اما در طول اجرا، حضرت آقا مرتب «احسنت، احسنت» میگفتند. بعدها فهمیدم آن تشویقها بیش از هر چیز برای روحیه دادن به من بوده است.
این قاری قرآن اظهار کرد: سال ۱۳۹۶ یکی از بهترین تلاوتهای عمرم در محضر رهبر انقلاب رقم خورد. فضای حسینیه چنان از تشویق و شور حضار لبریز شده بود که گویی دیوارها میلرزید. پس از پایان تلاوت، خدمت حضرت آقا رسیدم و ایشان با لبخندی گرم فرمودند: «احسنت، خیلی خوب بود. چقدر شما مصطفی را خوب میخوانید.» سپس ادامه دادند: «نشنیدم خود مصطفی اسماعیل این آیات را خوانده باشد.» عرض کردم این چینش و آهنگگذاری را خودم، براساس سبک استاد مصطفی اسماعیل انجام دادهام. ایشان فرمودند: «خیلی خوب بود؛ با معنا تلاوت کردید، دقیقاً شبیه مصطفی اسماعیل. همانطور که او مصور تلاوت میکند، شما هم همینگونه بودید.»
وی گفت: در سال ۱۴۰۰ و همزمان با همهگیری ویروس کرونا، دیدار جامعه قرآنی با رهبر انقلاب بهصورت محدود برگزار شد. با وجود کسالت صوتی، چون این جلسه برای ما اهمیت ویژهای داشت، در برنامه حاضر شدم و خوشبختانه تلاوت خوبی هم انجام شد. حضرت آقا تقریباً تمام فرازهای تلاوت را تشویق کردند و این موضوع برای من بسیار دلگرمکننده بود. بهدلیل شرایط کرونایی امکان نزدیک شدن و دستبوسی وجود نداشت و از فاصله دور عرض ادب کردیم. اما در پایان جلسه، رهبر معظم انقلاب فرمودند: «من تلاوت همه بچهها را گوش میدهم، تلاوت آقای نظریان را هم شنیدهام...» شنیدن نامم از زبان ایشان، آن هم در آن جمع، حالی وصفناشدنی برایم رقم زد.
نظریان افزود: حضرت آقا در یکی از دیدارها توصیهای به من کردند که مسیر تازهای پیش رویم گشود؛ مسیری که همیشه از ورود به آن واهمه داشتم. ایشان فرمودند: «هر کاری که مصطفی انجام میدهد، عیناً تکرار نکن؛ ذوق، حس و سلیقه خودت را هم وارد تلاوت کن.» سالها بود که همه مرا با تقلید از استاد مصطفی اسماعیل میشناختند و همین باعث میشد جرأت نکنم از آن دایره بیرون بیایم. اما این توصیه رهبر انقلاب، جسارت تازهای به من بخشید.
وی ادامه داد: پس از آن دیدار، تصمیم گرفتم با انگیزهای مضاعف تمرین کنم تا شاید چند سال بعد دوباره توفیق تلاوت در محضر رهبر انقلاب را پیدا کنم. اما برخلاف تصورم، تنها یک سال بعد خبر دادند که باید برای تلاوت جدید آماده شوم.
این قاری قرآن اظهار کرد: آن شب نیز تلاوت بسیار خوبی انجام شد. در پایان جلسه، قصد داشتم حسینیه را ترک کنم که آیتالله مجتبی خامنهای رهبر معظم انقلاب متوجه شدند و گفتند: «نرو، حضرت آقا شما را میبینند.» پس از اتمام برنامه، ایشان دست مرا گرفتند و همراه خود بردند. در مسیر، نکات فنی دقیقی درباره تلاوتم مطرح کردند؛ نکاتی که تنها یک فرد کاملاً حرفهای میتوانست متوجه آن شود. ایشان بسیار فنی در مورد تلاوت من صحبت کردند. به نکتهای اشاره کردند که فقط خودم متوجه آن شده بودم، فرمودند: «نون آخر در حد خیلی ریز فالش بود، مثل نونهایی که غلوش آخر قفلههاش خراب میشود» این را فقط حرفهایها متوجه میشوند. آنجا بود که بیش از پیش به اشراف دقیق و عمیق رهبر انقلاب بر فن تلاوت قرآن پی بردم.
نظریان تصریح کرد: وقتی وارد اتاق شدیم، چند دقیقهای منتظر ماندیم تا حضرت آقا تشریف بیاورند. در همان لحظات، مدام به این فکر میکردم که چگونه درخواست انگشتر را مطرح کنم. وقتی رهبر انقلاب وارد شدند، با لبخند و چهرهای بشاش به سمتم آمدند و همان نگاه و لبخند، آرامش عجیبی به من داد؛ آرامشی که نشان میداد از تلاوت راضی بودهاند. چند بار فرمودند: «ماشاءالله.» سپس عرض کردم: «این همان توصیهای بود که سال گذشته فرمودید، اجرا کنم.» فرمودند: «خیلی عالی بود، حتی بیشتر از این هم میتوانید. باید زودتر این کار را انجام میدادید.» عرض کردم «حضرت آقا، قاریان معمولاً از شما انگشتر هدیه گرفتهاند، اما من هنوز نگرفتهام.» ایشان هر دو دستشان را جلو آوردند و فرمودند: «کدام را میخواهی؟» سپس انگشتر را از دستشان خارج کردند و با مهربانی گفتند: «برای خودت.»