اسماعیل دستگزار، مدیر کانون فرهنگی و هنری آستان مقدس امامزاده سیدابراهیم(ع) در گفتوگو با ایکنا از اردبیل با اشاره به جایگاه قدسی نهم ذیالحجه اظهار کرد: «عرفه»، تنها یک برهه زمانی در تقویم نیست؛ بلکه فرصتی بیبدیل و بستری قدسی برای گسستن از تعلقات دنیوی و پیوستن به ساحت کبریایی حقتعالی است، روزی که خورشید رحمت الهی بر قلوب خستگان وادی غفلت میتابد و بندگان را فرصت میدهد تا با غبارروبی از آینه دل، خود را برای عید بزرگ بندگی مهیا سازند.
وی افزود: در متون دینی، عرفه به مثابه «لیلةالقدرِ نیایش» توصیف شده است. عارفان و بزرگان دین، این روز را فرصتی برای بازنگری در کارنامه اعمال و جبران کاستیها میدانند. بنا بر آموزههای نبوی(ص)، عرفه برای مؤمنانی که در ماه مبارک رمضان آنگونه که شایسته بود از خوان مغفرت الهی بهره نبردهاند، فرصتی طلایی برای بازگشت و چشیدن طعم شیرین استغفار است.
دستگزار با تأکید بر پیوند عمیق این روز با ساحت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) تصریح کرد: طبق روایات، از جمله کلام نورانی امام صادق(ع)، زیارت امام حسین(ع) در روز عرفه جایگاهی بس رفیع دارد؛ تا جاییکه رحمت خاص پروردگار، نخست شامل حال زائران حریم حسینی گشته و سپس بر سایر حاضران در عرفات و تمامی بندگان نازل میشود. این پیوند، نمادی است بر اینکه معرفت حقیقی و قرب الیالله، تنها در پرتو تمسک به اهلبیت(ع) میسر است.
وی با استناد به آیه ۵۴ سوره زمر: «وَأَنِیبُوا إِلَىٰ رَبِّکُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ» (به سوی پروردگارتان بازگردید و تسلیم او شوید)، افزود: عرفه، تجلی عملیِ انابه و بازگشت به سوی خداوند است. در این روز، ابواب آسمان به روی توبهکنندگان گشوده شده و قاضیالحاجات، دعاهای خالصانه بندگان را به اجابت میرساند.
مدیر کانون فرهنگی و هنری امامزاده سیدابراهیم(ع) عبادت در شب و روز عرفه را فراتر از یک آیین ظاهری دانست و گفت: این عبادت، تلاشی برای «ذبح نفس» و قربانیکردن رذایل اخلاقی در مسلخ بندگی است. همانگونه که عرفه مقدمهای بر طلوع خورشید عید سعید قربان است، میتواند آغازگر مرحلهای نو در حیات معنوی انسان باشد؛ مرحلهای که در آن، با سرکوب هوای نفس، مسیر برای تعالی روح و تقرب به درگاه الهی هموار میشود.
دستگزار در پایان اظهار کرد: عرفه تجلیگاه «حب و معرفت» است؛ روزی که انسان با درک عمیق از ضعف خویش در برابر قدرت مطلق پروردگار، در دریای بخشش لایزال الهی غوطهور میشود تا با قلبی تطهیر شده، آماده ورود به عید قربان و ذبح «منیّتها» گردد و وجودش به زیور تقوای الهی آراسته شود.
انتهای پیام