نشاط زائدالوصفی را میشد در چهرههایشان دید، وقتی که آیه ۲۵۰ سوره بقره را به سبک و سیاق «مصطفی اسماعیل» میخواندند: «وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا ...» گویی که به چهل سال پیش پرت شدهاند و لحظات روزهایی را مرور میکنند، در حالی که مُحرم بودند و در صحرای عرفات و دقیقاً همانند چنین روزی که روز عرفه است، همخوانی قرآن داشتند. هنوز هم مانند آن روزها خوب میخوانند و شاید در دل چنین میگویند که آوایشان چیزی از جوانان خوشخوان فعلی کم ندارد که به حق هم چنین بود، ولی به اصطلاح خودشان برای اجرایی بهتر، پرده صوتی را پایین گرفته بودند. برخی لحظات زندگی جرقههایی را در سرنوشتها رقم میزند که برکاتش پایانناپذیر است و آن سفر حج نیز پربرکت بوده است.
استادان و معلمان قرآن در منزل استاد «علی سیاحگرجی» جمع شدند: احد اصل محمدی، عباس امامجمعه، محسن بادپا و محمدحسین سبزعلی. همان «گروه همخوانی شهید عبدالله مداح» که سال ۱۳۶۴ در سفر حج تمتع با قرائت یک آیه در جمع حجاج بیتاللهالحرام، پایهگذار همخوانی قرآن در ایران شدند. آن زمان این گروه به نامی شناخته نمیشد و عبدالله مداح، قاری قرآن، نیز در جمعشان بود و هنوز به خیل شهدا نپیوسته بود تا پس از آن نامش زینتبخش عنوان این گروه شود.
گروه همخوانی شهید مداح پس از چهل سال به یاد روزهای خوش جوانی دوباره خواند. این بار هم به قول استاد بادپا باز روزها روزهای جنگ است و باید همه دست به دعا برداریم که: «... رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ؛ پروردگارا، بر ما صبر و استواری فرود آر، گامهایمان را استوار دار و ما را بر گروه کافران پیروز گردان.»
اجرای این پیشکسوتان با تبسم شیرینی آغاز شد، ولی با غمی جانسوز و بزرگ به پایان رسید، وقتی که عباس امامجمعه با صدایی آرام گفت: «کاش میشد این گروه، طلیعه رمضان بعد، همین اجرا را در برابر حضرت آقا داشت، ولی...»
نام امام خامنهای، رهبر شهید، بارها در این جمع برده شد؛ مگر میشود از جامعه قاریان قرآن سخن به میان آید و نامی از مروج حقیقی قرآن در عصر حاضر مطرح نشود ...
جمعی به دعوت برگزارکنندگان برنامه «تحیت» (تکریم استادان قرآن کریم) در منزل استاد علی سیاحگرجی جمع شدهاند؛ او که الان پا به ۷۳ سالگی گذاشته است. سالهای سال در جوانی در جلسات قرآن بزرگان تهران چون مرحومین سرهنگ منصور مسگرا، ابراهیم پورفرزیب (مولایی)، محمدتقی مروت و بیوک اصلمحمدی تلمذ کرده است و بعد خود مربی و گرداننده بسیاری از جلسات آموزشی شده است. سیاحگرجی از روزهایی میگوید که در کودکی دست در دست پدر به جلسه قرآن رفته است و چنان از خواندنش خجالت میکشیده که قرآن را کامل در برابر صورت میگرفته تا چهرهاش مشخص نباشد، اما یک بار که در جلسه استاد مروت در مسجد قناتآباد خوانده است، این جمله را از استاد شنیده که «شما در مسیر تلاوت موفق خواهید شد» و چنین عبارتی از زبان استاد برایش انگیزهبخش شده است.
مسعود فرزند ارشد علی سیاحگرجی، که او نیز به عنوان قاری و مدرس قرآن شناخته میشود، درباره این روحیه پدر و توجه به حضور در جلسات قرآن میگوید: «قرائت را از پدر آموختم، ولی ایشان بسیار مقید به درک محضر دیگر استادان بودند و برای ارتقای سطح تلاوتم و دانش فنون قرآنی همیشه مرا به حضور بیشتر در جلسات آموزشی استادان ترغیب میکردند.»
این قاب را نیز میتوان با مسابقات بینالمللی قرآن مالزی تعریف کرد. چرا که علی، پدر و مسعود، پسر، تنها پدر و پسری هستند که به عنوان نمایندگان جمهوری اسلامی ایران، رتبه اول این رویداد جهانی را کسب کردند، آن هم به فاصله ۱۴ سال.
پدر سال ۱۳۶۶ رتبه اول قدیمیترین مسابقات قرآن که هر ساله در مالزی برگزار میشود، کسب میکند. محسن بادپا او را در این سفر همراهی میکرده است. بادپا تلاوت او در سالن مسابقات را بسیار محکم و در اوج توصیف میکند که تا آن روز از او نشنیده بود و سیاحگرجی تلاوتش را با عبارت «صدقالله العلی العظیم» به پایان میبرد؛ عبارتی که پیش از آغاز اجرا برخی به او گفته بودند، برای بالا بردن شانس موفقیتت عبارت «صدقالله العظیم» را بگو. ولی او چنین نکرد، اما چنان خواند که سالن مسابقات یکصدا او را تشویق میکردند و رتبه اول آن سال در رشته قرائت بخش آقایان فقط برازنده او شد.
بادپا در این جمع که اعضای شورای عالی قرآن حضور داشتند، درخواست کرد تا به طور جدی برای دریافت این تلاوت از مالزی برای افزودن به گنجینه تلاوتهای ایران از طرق مختلف تلاش کنند.
اما علی سیاحگرجی در میان دوستان از خود و موفقیتهایش هیچ نگفت و ما آنچه از زندگی او دانستیم از زبان دیگران بود؛ حتی شنیدهایم که در بدو تأسیس شبکه رادیویی قرآن نیز از مؤثرین بوده است و در ضبط بسیاری از تلاوتها به عنوان کارشناس فعالیت داشته و برای تبلیغ قرآنی به کشورهای آفریقایی و آسیایی سفر کرده است، ولی استاد ترجیح داد تا از اینها نیز عبور کند. مرور و بیان خاطرات خوش اردوی مشهد که در جوانی با استاد مولایی داشت و با استادش در جلسات قرآن حسینیه ابوالفضلی خیاطها، محضر استادان قرآن مشهد را درک کرده است، دوست داشت. حتی درخواستی برای یافتن اذانی که سالها قبل اجرا کرده بود و سبک ویژهای داشته و حتی زمانی که از تلویزیون پخش شده بود، مرحوم «راغب مصطفی غلوش» در سفرش به ایران آن اجرای اذان را ستوده است، نداشت. دوستانش مصر بودند که شورای عالی قرآن برای یافتن آن اذان تلاش کنند. او برای هیچ یک درخواستی نداشت، ولی بسیار خوشحال بود که جمعی از رفقا در منزلش جمع شدهاند و خاطرات خوش گذشته را مرور کردند.
یکی دیگر از دیدارهای تحیت با اهدای لوح انجمن خادمان قرآن کریم به پایان رسید.
اجرای تحیت، قدمتی بیش از یک دهه دارد که پایهگذار آن محمدعلی خواجهپیری، از فعالان امور قرآنی است و ایکنا، شورای عالی قرآن، انجمن خادمان قرآن کریم و شبکه قرآن و معارف سیما همراهی در راستای برپایی آن دارند، ولی با وجود فراز و فرودهایی که در اجرای آن بوده است، ولی همیشه بهترین انتخابها را داشته و به منزل یا محل کار استادانی رفته که سالها از آنان کمتر یاد شده است، ازجمله دیدار با استادان مرحومین محمدمهدی فولادوند، حجتالاسلام محمدرضا شهیدیپور، حبیب صحاف، همچنین شهریار پرهیزکار، سیدمهدی سیف، سیدرضا میرموسایی، محمدجواد نعمتالهی، حسینعلی شریف و ...
انتهای پیام