حجتالاسلام رضا امیری سیرجانی، استاد حوزه در گفتوگو با ایکنا میگوید: در تاریخ مسلم است رابطه میان «عبد» و «مولا» رابطهای ساده نبود. در عرف عرب آن زمان، برده هیچ اختیاری از خود نداشت و تمام اموال و زمان او متعلق به مولایش بود؛ تمام شئون زندگی او، از جمله ازدواج و کار، منوط به اجازه مولا بود و در نگاه آن عصر، شخص برده، ملکیت مولای خود بود. این همان رابطهای است که پیامبر اکرم(ص) در حدیث غدیر ایجاد کردند و حضرت امیرالمؤمنین(ع) و گروهی از انصار، از جمله ابوایوب انصاری (صحابی مشهور پیامبر)، معنای آن را درک کردند.