صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۴۳۷۴۱۹۴
تعداد نظرات: ۵ نظر
تاریخ انتشار : ۱۶ شهريور ۱۴۰۵ - ۱۰:۵۰
یادداشت

به قلم علی‌احمد پناهی، دانشیار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

جامعه انسانی پیکری زنده، هم‌تنیده و معناگون است که از تاروپود عواطف، اندیشه‌ها و غایت‌های متعالی شکل یافته است. این ساحت مقدس، هرگاه با استحکام پیوند‌های اصیل و درخشش ارزش‌های الهی همراه شود، به پویایی و سلامت خویش دوام می‌بخشد.

در این میان، آموزه‌ها و هنجار‌های اسلامی نه قیدوبند‌های صوری، هندسه کمال‌آفرین وجود آدمی و نقشه‌ راه حیات طیبه‌اند. پاسداشت این هنجار‌ها حراست از هویت، عقلانیت و کرامتی است که خداوند در نهاد انسان به ودیعت نهاده است.

برای تحقق محیطی ایمن، سالم و پیراسته از هرگونه ناهنجاری، التفات بنیادین به محور‌هایی ضروری است. نخست، نهاد خانواده به‌عنوان کانون مهرورزی و دژ فطرت است.

خانواده در اندیشه اسلامی، نخستین محراب تربیت و امن‌ترین پناهگاه شکوفایی معنوی و عاطفی است. آرامش و سکونی که قرآن کریم بر آن تأکید دارد، جز در پرتو تعهد، حیا، انصاف و مدارا معنا نمی‌یابد. هنجار‌های اسلامی در حریم خانواده، چراغ‌های فروزانی هستند که راه عبور از خودخواهی به دیگرخواهی و از غریزه به محبت ناب را روشن می‌کنند. زمانی که والدین با مهرورزی مسئولانه، عفاف، صداقت و توکل را در سیره خویش عینیت بخشند، فرزندان نه در فضای نصیحت‌های خشک بلکه در متن تجربه‌ای عینی و زیسته از فضیلت، بالیده می‌شوند و بلوغ عاطفی و معنوی را در جان خویش نظاره‌گر می‌شوند.

دوم؛ جامعه به‌عنوان امتداد فضیلت‌های خانوادگی و بستر مسئولیت همگانی است. جامعه، جز بازتاب آنچه در درون خانه‌ها می‌گذرد نیست و در عین حال، فضایی عمومی است که سلامت آن، بی‌واسطه بر روان و جان همگان تأثیر می‌گذارد.

آسیب به حصار فضیلت عمومی، نهاد خانواده را نشانه می‌گیرد

ترویج هنجار‌هایی همچون عفت عمومی، انصاف در تعاملات، خیرخواهی و امر به معروف، فریضه‌ای گسترده و مسئولیتی هم‌پایگان است. انسان مؤمن در برابر فرسایش بنیاد‌های اخلاقی و سیطره پوچی و بی‌معنایی، هرگز بی‌تفاوت نمی‌ماند، چراکه آسیب به حصار فضیلت عمومی، امن‌ترین خلوت‌های فردی و خانوادگی را نشانه می‌گیرد.

سوم؛ عقلانیت، حیا و تاب‌آوری در تلاطم تجددزدگی است. امروز که جریان‌های مادی‌گرا و فرهنگ مصرف‌زده، اصالت معنا، قداست پیوند‌های زناشویی و طهارت فردی را آماج قرار داده‌اند، اهتمام همگانی به ترویج هنجار‌های اسلامی، ضرورتی تمدنی و هویتی است.

ارزش‌هایی، چون حیا و وقار، نه دیوار‌های محدودکننده، بلکه حریم‌هایی امن برای شکوفایی گوهر انسانیت در برابر ابتذال و تقلیل‌گرایی مادی هستند. این هنجار‌ها سرچشمه آرامش روانی، انسجام اجتماعی و تاب‌آوری فرهنگی در برابر تکانه‌ها و بحران‌های سهمگین روزگارند.

ترویج هنجار‌های اسلامی در پیکره خانواده و بافت جامعه، نیازمند زبانی آمیخته با خردورزی، مهربانی و عمل صادق است. بر عالمان، مربیان، والدین، شهروندان و تمامی اندیشه‌ورزان است که با بازخوانی ژرف این فضیلت‌ها و انطباق آن با نیاز‌های بنیادین نسل جوان، شیرینی زیست مؤمنانه را آشکار کنند تا جامعه در پرتو این انوار قدسی، به‌سوی طهارت، پایداری و رستگاری حقیقی گام بردارد.

انتهای پیام