صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۴۳۷۹۰۲۱
تاریخ انتشار : ۰۶ مهر ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۲

کارشناسان ویتنامی معتقدند که این کشور باید زنجیره‌های ارزش حلال یکپارچه، از مواد اولیه و فرآوری گرفته تا لجستیک و توزیع ایجاد کند و در عین حال سرمایه‌گذاری بیشتری در بخش فرآوری محصولات و قابلیت ردیابی دیجیتال انجام دهد.

به گزارش ایکنا به نقل از vietnamplus، صادرات محصولات حلال ویتنام همچنان در سطح محدودی (حدود ۹۰۰ میلیون دلار در سال) قرار دارد و کمتر از یک درصد از بازار جهانی را به خود اختصاص می‌دهد. بخش عمده این صادرات همچنان شامل محصولات کشاورزی و آبزیانِ فرآوری‌نشده است. تنها حدود ۱۰۰۰ تا ۱۳۰۰ شرکت ویتنامی در بازه زمانی ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ موفق به دریافت یا حفظ گواهی حلال شده‌اند.

با تی نگویت تو، مدیر مرکز ترویج و تجربه حلال ویتنام گفت که صادرات محصولات فرآوری‌شده این کشور همچنان محدود و این امر تا حدودی به این دلیل است که الزامات حلال شامل مواد تشکیل‌دهنده، افزودنی‌ها، طعم‌دهنده‌ها و کل فرآیند تولید می‌شود.

نگوین توان آن، مدیر موقت مرکز صدور گواهینامه ویتنام(QUACERT)، گفت که صدور گواهینامه حلال برای ورود به بازارهای مسلمانان ضروری است اما به تنهایی کافی نیست. الزامات در سراسر تولید، ذخیره‌سازی، حمل و نقل، برچسب‌گذاری و قابلیت ردیابی گسترش می‌یابد.

کسب و کارها همچنین با تفاوت‌هایی بین سیستم‌های صدور گواهینامه ملی مواجه هستند. لی آن نگوک، رئیس اداره ملی کیفیت، فرآوری و توسعه بازار کشاورزی جنگلداری و شیلات وزارت کشاورزی و محیط زیست ویتنام نیز گفت که گواهینامه‌ای که در اندونزی به رسمیت شناخته می‌شود ممکن است در مالزی پذیرفته نشود، در حالی که گواهینامه مالزی ممکن است الزامات بازارهای شورای همکاری خلیج فارس یا امارات متحده عربی را برآورده نکند. چنین تفاوت‌هایی هزینه‌های انطباق را افزایش داده و دسترسی به بازار را پیچیده می‌کند.

کارشناسان معتقدند که ویتنام باید زنجیره‌های ارزش حلال یکپارچه، از مواد اولیه و فرآوری گرفته تا لجستیک و توزیع ایجاد کند و در عین حال سرمایه‌گذاری بیشتری در فرآوری عمیق و قابلیت ردیابی دیجیتال انجام دهد.

وو تی تان هوین، مدیر کل تعاونی نها زان توان کائو گفت که کسب‌وکارها همچنین به اطلاعات واضح‌تری در مورد الزامات بازارهای انفرادی، انطباق محصول و ظرفیت عرضه نیاز دارند.

کوانگ در مورد اندونزی توصیه کرد که صادرکنندگان ویتنامی گواهینامه حلال محلی را دریافت کنند، با واردکنندگان معتبر همکاری کنند، برچسب‌ها و اسناد را بررسی کنند و فروش آنلاین را گسترش دهند. مشارکت با کسب‌وکارهای حلال مستقر نیز می‌تواند به ایجاد زنجیره‌های تأمین فرامرزی کمک کند.

در مالزی، کسب‌وکارها باید محصولات را با فرهنگ محلی و ترجیحات مصرف‌کننده تطبیق دهند، در حالی که گواهینامه JAKIM همچنان یک الزام مهم برای دسترسی به سیستم خرده‌فروشی است.

وزارت کشاورزی و محیط زیست خواستار استانداردهای قوی‌تر و شناخت متقابل بیشتر بین سیستم‌های صدور گواهینامه بین‌المللی، در کنار افزایش اطلاعات بازار، تطبیق کسب‌وکارها و حمایت از صادرکنندگان توسط ادارات ترویج تجارت و دفاتر تجاری ویتنام در خارج از کشور شده است.

انتهای پیام