فهیمه گلپایگانی، قاری و حافظ قرآن، از همان دوران ابتدایی با تلاوت در صف مدرسه شروع کرد و از پایه اول راهنمایی بهصورت حرفهایتر وارد مسیر قرآن شد. به لطف خدا، حمایت خانواده و تشویق مدیران مدرسه مسیرش هموار شد. از قرائت تحقیق شروع کرد، بعد به حفظ روی آورد و در نهایت وارد مسابقات حفظ شد و نفر اول کشوری شد. بعدها حفظ ۵، ۱۰، ۲۰ جزء و کل قرآن را تکمیل کرد و همزمان در ترتیل، ابتهال، تواشیح و مفاهیم نیز فعال بود. رتبههای اول و دوم کشوری در مسابقات اوقاف (ترتیل و ابتهال)، اساتید دانشگاهها، بسیج و دانشجویی را کسب کرد. خبرنگار ایکنا در این راستا گفتوگویی انجام داده که در ادامه میخوانیم:
با توجه به اینکه خداوند لطف کرده بود به بنده و استعدادی را در صدای من قرار داده بود، از همان مقطع ابتدایی در صف مدرسه تلاوت قرآن میکردم اما به شکل تقریباً حرفهایتر از پایه اول راهنمایی وارد مسیر قرآن شدم چیزی که موجب شد تا بنده به راه قرآنی قدم بگذارم ابتدا و مهمترین آنها عنایت و لطفی بود که خداوند به بنده داشت، اینکه بنده را سر سفره پر کرامت قرآن قرار داد تا بتوانم بهرهمند شوم. اگر لطف خداوند نبود ممکن بود بنده در این مسیر قرار نگیرم. نکته دوم مسلماً پشتیبانی خانواده بود. نکته سوم حضور در مدرسه مقطع راهنمایی که مدیر و معاون بسیار مشوق بنده بودند، مدیر بنده خانم برادران و معاونان به ویژه خانم شریفی که از مربیان خوب قرآنی نیز بودند و همین جا لازم دیدم که از هر دوی این بزرگواران تشکر کنم که الحمدلله پشتیبان من بودند و همچنین وجود مربیان دیگر قرآنی در سطح شهر که آنها نیز کمک کردند تا ما این مسیر را طی کنیم به ویژه خانم مرحومه محمدیان که واقعاً حق بزرگی به گردن قاریان این استان دارند امیدوارم که خداوند ایشان را مورد رحمت و مغفرت قرار دهد.
وجود آنها البته حائز اهمیت هست، هر دو بزرگوار الحمدلله مذهبی و قرآندوست بودند و هستند؛ هم پدر که خودشان معلمی فرهیخته بودند و قرآن را به کودکان یاد میدادند خیلی من را تشویق میکردند و هم مادر که ایشان نیز فردی مذهبی بودند و علاوه بر آن همیشه همکار و پشتیبان من بودند، در مسابقات قرآن همراه بودند طوری که وقتی دوستان بنده ایشان را میدیدند میگفتند خوشا به حالت که مادرت همیشه پشتیبانت هست. ایشان همیشه همراه و همپای من بودند و امیدوارم خداوند هر دو را حفظ بفرماید انشاءالله.
ابتدای کارم را با تلاوت قرآن آغاز کردم و در رشته قرائت تحقیق فعالیت میکردم به ویژه در مسابقات قرآن دانشآموزی، بعد در مقطع متوسطه به واسطه تشویقهای خانواده و آقای رهبر که امیدوارم خداوند به ایشان سلامتی عنایت بفرماید، وارد عرصه حفظ قرآن شدم. در آن زمان، جزء ۳۰ را نیز به خوبی حفظ نبودم اما به واسطه تشویقهای ایشان در مسابقات حفظ سوره مبارکه «آل عمران» شرکت کردم که به لطف خداوند رتبه آوردم و نفر اول مسابقات کشوری شدم. بعد حفظ ۵ و ۱۰ جزء، ۲۰ جزء و کل قرآن را انجام دادم. همین رفتن در وادی مسابقات تشویقهای مادی و معنوی که انجام میشد برای بنده روحیهبخش بود برای اینکه بتوانم حد حفظم را ارتقا بدهم و حافظ کل قرآن شوم و این خیلی مؤثر بود.
بعد از اینکه دانشجو شدم نیز فعالیتهای حفظ و تلاوت تحقیق را ادامه دادم و بعد وارد قرائت ترتیل شدم. قرائت به شکل ترتیل که الحمدالله در این زمینه نیز به لطف خداوند موفق بودم و با دوستانی که در شهر سمنان بودند یک گروه تواشیح تشکیل دادیم و در مسابقات کشوری شرکت میکردیم. هرچند بنده در زمینه ابتهال و حتی مفاهیم و تفسیر قرآن نیز در مسابقات کشوری شرکت میکردم و دامنه فعالیتهای قرآنی من در مسابقات واقعاً محدود نبود.
در مسابقات به لطف خداوند حائز رتبههای مختلف کشوری در رشتههای مختلف شدم. به طور مثال رتبه اول مسابقات کشوری اوقاف را در بخش ترتیل کسب کردم. در رشته ابتهال در چندین دوره رتبه برتر مسابقات اوقاف شدم. رتبه اول و دوم مسابقات اساتید دانشگاهها در رشتههای قرائت تحقیق و ترتیل، رتبه اول دوم مسابقات بسیج در حفظ ۲۰ جزء، همچنین رتبه اول مسابقات کشوری دانشآموزی در رشته قرائت تحقیق و رتبه اول و دوم مسابقات دانشجویی کشوری و ملی در بخش قرائت ترتیل و تحقیق و ... چند نمونه بود که عنوان شد.
واقعاً آیه «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ» در زندگی بنده نمود پیدا کرده؛ زمانی که تازه فعالیتهای قرآنی را شروع کرده بودم، استان ما چنین امکاناتی که الان دارد را نداشت نه از لحاظ پتانسیل مربی از لحاظ مراکز قرآنی و حتی از لحاظ امکانات سختافزاری. دست خالی بودم با اینکه سطح آموزش در مدارس تیزهوشان بالا بود، تکالیف زیاد بود، درسها بعضاً سخت بود اما بنده علاوه بر تمرین و تکرار و کار قرآنی معمول که هر قاری انجام میدهد وقت خاصی را میگذاشتم و با ضبط صوت به رادیو قرآن گوش میدادم، تلاوتهای ناب و خاص را ضبط میکردم و بهعنوان نوار کاست نگه داشتم که دوباره مرور کنم، حتی علاوه بر آن در واقع تلاوتهای خیلی مهم و اصلی، تلاوتهای بعضی از قاریانی که شاید خیلی هم مشهور نبودند را گوش میدادم و ضبط میکردم و این نوارها را هنوز نگه داشتهام.
البته بنده علاوه بر فعالیتهای مسابقاتی از سال ۸۲ و ۸۳ وارد بحث تدریس شدم چون احساس نیاز کردم که در بحث روخوانی قرآن، حفظ، تجوید و ... ورود شود، به ویژه در بخش صوت و لحن. الحمدالله قرآنآموزان نیز موفق بودند. از سال ۹۴ و ۹۵ این افتخار را دارم که داور کشوری مسابقات قرآن هستم و در مسابقات مختلفی مثل مسابقات اوقاف و امور خیریه، مسابقات دانشآموزی، دانشجویی، سپاه و سمپاد و چندین مسابقات دیگر را داوری کردهام.
اینکه بگویم میزان حضور قرآن را در زندگیم احساس کردم را تا کسی خودش با قرآن مأنوس نباشد نمیتواند جان و مایه کلام بنده را به خوبی و به شکل شایسته و بایسته درک کند. علاوه بر اینکه نور قرآن را در زندگی احساس میکنید، به سمت معارف الهی سوق داده میشوید گویی هر لحظه زندگی شما با یک آیه از قرآن مرتبط میشود. مثلاً در سختیهای زندگی وقتی به آیات میرسید به شما آرامش میدهد و این خیلی میتواند کمککننده انسان در ادامه مسیر زندگیش به سوی هدفهای والایی که در نظر دارد، باشد. امیدوارم خداوند همه انسانها را قرین رحمت واسعه خود یعنی قرآن قرار دهد.
بنده با چالشی مواجه نشدم اما مشکلاتی در ابتدای کار قرآنی بنده و دوستانی که همزمان با بنده بودند وجود داشته، در آن زمان از لحاظ امکانات سختافزاری و از لحاظ استاد دچار کمبود بودیم اما کم کم با رویکرد بهتری که پیدا شد و با افزایش مراکز قرآنی، اساتید و به روز شدن امکانات این مشکلات برطرف شد اما مشکل عمدهای که الان در سطح استان ما وجود دارد و شاید خیلی از قرآنیان به آن اعتراف دارند این است که تاکنون حداقل در شهر سمنان یک مرکز قرآنی نداریم، یعنی هیچ نهادی مرکزی قرآنی برای فعالیتهای قرآنی به شکل خاص نساخته، ما ساختمان مجزایی نداریم اگر شما دارالقرآن زنجان تشریف ببرید که به مانند آن در خیلی از استانهای دیگر هست یک فضای بسیار باشکوه است که نماد یک شهر قرآنمحور هست، دارای کلاسها، طبقات و سالنهای مختلف در شأن قرآن هست. ولی متأسفانه در شهر خودمان هر مؤسسهای دنبال جایی برای اجاره است تا بتواند فعالیت قرآنی را انجام بدهد، مراکز قرآنی مختلفی که در شهر ما هستند هیچ کدام نتوانستند بنایی را بسازند تا حداقل چند موسسه قرآنی بتوانند از آن مکان استفاده کنند ما بنای خاص قرآنی نداریم.
نکته اول اینکه وقتی در مسیر قرآنی قرار گرفتید آن را عطیهای بدانید که از جانب خداوند و اهل بیت(ع) به شما داده شده و این عطیه به هر کسی داده نمیشود پس قدر خود را بدانید. نکته دوم اینکه تمام سعی و تلاش خود را انجام دهید تا بتوانید پلههای پیشرفت را تا آخرین مراحل طی کنید اما این را بدانید که قرار نیست همه عبدالباسط شوند. هر کسی در این فرایند به مرحلهای میرسد که خداوند برای او قرار داده و البته باید تمام سعی و تلاش خود را حتماً انجام بدهد. برخی ممکن است در سطح استان حافظ یا قاری بمانند، دیگری قاری کشوری میشود، برخیها استاد و داور میشوند. اما اینکه ما در مسیر قرآن قرار بگیریم مهم است. اگر رسیدیم به مراحل والا و رتبههای عالی در هر رشتهای که بودیم که خوب است اگر نرسیدیم همین قدر که خداوند ما را در این مسیر قرار داده الهی شکر. نکته سوم اینکه پیامبر(ص) فرمودند: زکات علم نشر آن است، هر کدام از شما یک مروج و مبلغ قرآنی هستید، شاگردپروری کنید انشاءالله از قِبل شما هزاران هزار حافظ و قاری تربیت شوند و خودشان بتوانند شاگردپروری کنند و هزاران هزار قاری و حافظ دیگر را تربیت کنند تا انشاءالله این نسل ادامه پیدا کند و مقدمهای شود برای ظهور حضرت ولی عصر(عج).
انتهای پیام