ممکن است یک مانتو روی رگال عالی باشد، اما بعد از چند ساعت پوشیدن مدام بخواهید آستینش را پایین بکشید یا دکمه جلوی آن را مرتب کنید. این اتفاق معمولاً از انتخاب رنگ یا مدل شروع نمی‌شود؛ پای اندازه و الگوی لباس در میان است. سایز درست به این معنا نیست که فقط دکمه‌ها بسته شوند. لباس باید هنگام راه رفتن، نشستن و کار کردن نیز ظاهر مرتب و حس راحتی داشته باشد.
در خرید مانتو برای محل کار، به‌ویژه وقتی شلوار هم همراه آن است، چند اندازه کوچک می‌توانند نتیجه را کاملاً عوض کنند. با متر خیاطی و مقایسه اندازه‌ها می‌شود بسیاری از خطا‌های خرید را پیش از پرداخت پیدا کرد.
از شماره سایز شروع نکنید؛ از اندازه واقعی شروع کنید
شماره ۴۰ یا ۴۲ یک نشانه تقریبی است، نه اندازه‌ای ثابت در همه تولیدی‌ها. دو مانتو با یک شماره ممکن است از نظر دور سینه، سرشانه یا قد آستین تفاوت داشته باشند. برای همین، بهترین نقطه شروع این است که دور سینه، دور کمر و دور باسن خود را با متر ثبت کنید و بعد اندازه‌های محصول را بخوانید. متر باید صاف قرار بگیرد و آن‌قدر سفت کشیده نشود که بدن را فشار دهد.
اندازه‌گیری را با لباس نازک انجام دهید؛ سپس به میزان آزادی لازم برای مانتویی که قرار است ساعت‌ها پوشیده شود فکر کنید. اگر معمولا زیر مانتو لباس آستین‌بلند می‌پوشید، این موضوع را هم لحاظ کنید. به‌جای تکیه بر یک عدد کلی، چند اندازه را هم‌زمان بررسی کنید. سایز مناسب وقتی به دست می‌آید که هیچ‌کدام از بخش‌های مهم بدن زیر فشار نباشد.
سرشانه؛ اولین جایی که باید نگاه کنید
وقتی درز سرشانه درست روی نقطه افتادن شانه قرار می‌گیرد، قسمت بالای لباس منظم دیده می‌شود. اگر درز بیش از اندازه بیرون باشد، مانتو ممکن است افتاده و بزرگ به نظر برسد؛ اگر بیش از حد داخل بیفتد، با حرکت دست‌ها در قسمت پشت یا بالای بازو کشیدگی ایجاد می‌کند. در مدل‌های افتاده یا اورسایز این قاعده عمداً متفاوت است، اما در پوشش کلاسیک اداری سرشانه دقیق اهمیت بیشتری دارد.
در زمان پرو، دست‌ها را مانند زمانی که پشت میز تایپ می‌کنید جلو ببرید. اگر پارچه پشت شانه‌ها به‌شدت کشیده می‌شود یا سرآستین ناگهان بالا می‌رود، صرفاً به مناسب بودن ظاهر روبه‌رو اکتفا نکنید. کیفیت الگو باید هنگام حرکت خودش را نشان دهد. این آزمون برای ساعات طولانی کار پشت میز کاربردی است.
در قسمت سینه و کمر دنبال چه علامتی بگردیم؟
یک مانتو شلوار اداری مناسب نباید در امتداد دکمه‌ها شکاف یا کشیدگی ایجاد کند. در حالت ایستاده، جلوی لباس صاف می‌ماند؛ در حالت نشسته هم نباید کمر و شکم را تحت فشار بگذارد. از طرف دیگر، لباس خیلی گشاد ممکن است خط برش و فرم کمر را از بین ببرد. تفاوت میان «آزاد بودن» و «بزرگ بودن» دقیقاً همین‌جاست: لباس آزاد هنوز به‌خوبی روی شانه و تنه می‌نشیند.
اگر فرم بدنتان در قسمت سینه، کمر و باسن اختلاف زیادی دارد، شاید مدلی با ساسون یا برش عمودی مناسب‌تر باشد. بعضی افراد با مدل راسته راحت‌ترند و برخی با برش کمی آزاد در قسمت باسن. هیچ مدل واحدی برای همه اندام‌ها بهترین نیست؛ بهتر است به نشانه‌های واقعی فیت توجه کنید، نه توصیه‌های قطعی درباره اینکه چه فرمی «حتماً» لاغرتر نشان می‌دهد.
قد مانتو را با فعالیت روزانه هماهنگ کنید
قد لباس فقط یک سلیقه ظاهری نیست. اگر بیشتر روز نشسته‌اید، مانتوی خیلی بلند ممکن است زیر صندلی جمع شود و در قسمت پشت چروک ایجاد کند. اگر زیاد راه می‌روید یا از پله استفاده می‌کنید، چاک مناسب و آزادی پایین‌تنه اهمیت پیدا می‌کند. مانتوی کوتاه‌تر هم ممکن است در بعضی سازمان‌ها با پوشش اداری مورد انتظار هماهنگ نباشد. پس هم قوانین محل کار و هم الگوی حرکت روزانه را در نظر بگیرید.
برای مقایسه، قد مانتوی فعلی خود را از بالاترین نقطه سرشانه تا لبه پایین اندازه بگیرید. اگر آن مدل را راحت می‌پوشید، عددش نقطه مرجع خوبی است. هنگام مشاهده عکس فروشگاه نیز به قد مدل و اندازه درج‌شده در توضیحات توجه کنید؛ یک لباس با قد ثابت روی افراد مختلف متفاوت دیده می‌شود.
طول آستین و دور بازو را دست‌کم نگیرید
آستین باید هنگام پایین بودن دست‌ها به شکلی مرتب روی مچ قرار بگیرد، اما مهم‌تر آن است که موقع کار و حرکت اذیت نکند. در مانتو‌های اداری کتی، آستین خیلی بلند ظاهر را شلخته و آستین خیلی کوتاه تناسب کلی را نامنظم می‌کند. دور بازو هم باید به‌اندازه‌ای آزاد باشد که با خم شدن آرنج، کشیدگی آزاردهنده ایجاد نشود.
موقع پرو، یک بار دست‌ها را از آرنج خم کنید و یک بار به جلو بکشید. اگر آستین دور آرنج یا بازو می‌پیچد، به دنبال دلیل آن بگردید. گاهی یک سایز بزرگ‌تر مشکل را حل می‌کند، اما گاهی ساختار آستین با فرم بدن سازگار نیست. در حالت دوم بهتر است مدل دیگری را امتحان کنید؛ چون بزرگ کردن کل لباس ممکن است سرشانه و کمر را خراب کند.
شلوار همراه مانتو باید جداگانه بررسی شود
یکی از اشتباه‌های رایج این است که بعد از مناسب بودن مانتو، اندازه شلوار را بدیهی فرض کنیم. شلوار باید در قسمت کمر بدون فشار بایستد، هنگام نشستن در ناحیه فاق احساس کشیدگی ایجاد نکند و در زانو فضای حرکت کافی داشته باشد. قد شلوار را هم با کفشی که معمولاً سر کار می‌پوشید بسنجید؛ چند سانتی‌متر اختلاف می‌تواند افت دم‌پا را تغییر دهد.
اگر اندازه‌های مانتو و شلوار برای بدن شما یکسان نیست، پیش از خرید بپرسید آیا امکان انتخاب یا تغییر سایز جداگانه وجود دارد یا خیر. همه فروشگاه‌ها چنین امکانی ندارند. بررسی این موضوع پیش از ثبت سفارش، از دردسر اصلاح خیاطی پس از تحویل جلوگیری می‌کند. حتی در یک ست کاملاً هماهنگ، راحتی مانتو و شلوار باید مستقل از هم تأیید شود.
در خرید آنلاین چگونه سایز مطمئن‌تری انتخاب کنیم؟
قبل از ثبت سفارش، جدول سایز مانتو را باز کنید و اندازه‌های لازم را دقیق بخوانید. اگر جدول اندازه‌های بدن را نشان می‌دهد، آن را با بدن خود مقایسه کنید؛ اگر اندازه لباس آماده درج شده، آن را با مانتویی که الآن راحت می‌پوشید بسنجید. این دو جدول یکسان نیستند و نباید اشتباه گرفته شوند.
در وب‌سایت گالری مانتو میرداماد، راهنمای جداگانه‌ای برای انتخاب اندازه وجود دارد که از اندازه‌گیری دور سینه و کمر تا سرشانه و قد لباس را توضیح می‌دهد. خوب است قبل از انتخاب مدل‌های اداری، همین اندازه‌ها را روی کاغذ ثبت کنید. اگر اطلاعات یک محصول کافی نبود، برای روشن شدن جزئیات از فروشنده سؤال کنید؛ حدس زدن معمولاً انتخاب مطمئنی نیست.
سه آزمون نهایی که جلوی اشتباه را می‌گیرند
آزمون اول، نشستن پشت میز است: دکمه‌ها و کمر نباید فشار بیاورند. آزمون دوم، قدم برداشتن و بالا رفتن از یک پله است: پایین مانتو و شلوار باید آزادی لازم داشته باشند. آزمون سوم، بالا آوردن دست‌ها تا ارتفاع معمول کار است: آستین و پشت لباس نباید کشیده شوند. این حرکت‌ها را با همان کفش و لباس زیر معمول انجام دهید تا نتیجه واقعی‌تر باشد.
در نهایت، سایز خوب حاصل هماهنگی چند اندازه است، نه وفاداری به یک شماره. اگر سرشانه، سینه و باسن مناسب باشند، قد آستین و شلوار را هم بررسی کرده‌اید و لباس در حرکت راحت است، احتمال اشتباه بسیار کمتر می‌شود. مدل خوش‌فرم مدلی نیست که فقط در عکس زیبا باشد؛ مدلی است که بعد از پایان یک روز کاری هم از پوشیدنش خسته نشده باشید.
*انتهای رپورتاژ آگهی
انتهای پیام