مسجد جامع زواره، یادگاری به‌جامانده از دوران سلجوقی و از کهن‌ترین نمونه‌های مساجد چهارایوانی ایران است که در حدود سال‌های ۵۳۰ و ۵۳۱ هجری قمری ساخته شده است. این بنای تاریخی با صحن چهارایوانی، گنبدخانه‌ای با گنبد تک‌پوش ترکین و ۱۲ تویزه، ورودی شاخص و سلسله‌مراتبی، رسمی‌بندی‌های کم‌نظیر ایوان‌ها و محراب گچ‌بری‌شده‌ای مزین به خطوط کوفی و نسخ، جلوه‌ای از نوآوری و شکوه معماری ایرانی ـ اسلامی در دوره سلجوقی را به نمایش می‌گذارد.
