به گزارش ایکنا؛ به نقل از بخش عربی خبرگزاری آناتولی، فاطما چتین و ترکان الگین دو خواهر روشندل ترکیه‌ای، با نوک انگشتان خود حروف برجسته قرآن کریم را لمس و آیات آن را با احترام و شادی تلاوت می‌کنند. ترکان می‌گوید: «با دستانم می‌خوانم زیرا آنها چشمان من هستند».
این دو خواهر، نابینا به دنیا آمدند. آنها سعی کردند خط بریل را از طریق درس‌های صوتی در اینترنت بیاموزند، اما نتوانستند مسیر یادگیری را به این طریق به پایان برسانند.
امروز فاطمه 55 ساله هفتمین ختم قرآن کریم را جشن می‌گیرد در حالی که خواهر بزرگترش ترکان 57 ساله 8 بار روخوانی کل قرآن را به پایان رسانده و همچنان هفته‌ای دو بار در جلسات قرآن حاضر می شوند.
سفر آنها در سال 2021 آغاز شد، زمانی که متوجه شدند دارالافتاء استان «آدانا» در جنوب ترکیه در حال برگزاری دوره‌ای برای آموزش خواندن قرآن به روشندلان است، بنابراین در کلاس‌های مؤسسه آموزش حفظ قرآن دختران «عبدالباقی و فاطمه سیورکلی» در منطقه «چوکوروا» حاضر شدند.
در طول دوره، آنها الفبای بریل عربی را یاد گرفتند که به افراد نابینا اجازه می‌دهد حروف و کلمات را از طریق نقاط برجسته که با نوک انگشتان خود احساس می‌کنند، تشخیص دهند.
پس از حدود یک سال آموزش، آنها توانستند قرآن را به این شکل بخوانند و با هر با اتمام آن، با لذتی تازه و میل بیشتری به خواندن شروع کنند.
ترکان در گفت‌وگو با آناتولی گفت: مرگ پدرشان باعث شد او قرآن را بیاموزد و درس‌هایی که در این مؤسسه دریافت کرد به او کمک کرد تا به خواسته‌اش برسد.
او می‌گوید: من نمی‌بینم، اما قرآن می‌خوانم، با دستانم می‌خوانم و آنها چشمان من هستند.
او توضیح می‌دهد: در ابتدا با کمی مشکل مواجه شدم و کمی ترسیدم، اما خدا را شکر با معلمم آشنا شدم. به لطف او خواندن را یاد گرفتم.
فاطمه با وجود سختی‌هایی که داشت، با قاطعیت به تمرینات خود ادامه داد تا اینکه خواندن قرآن مایه خوشحالی او شد.
او می‌گوید: وقتی خداوند بینایی را از ما گرفت، در عوض حواس لامسه و شنوایی ما را تقویت کرد، بنابراین دست‌های ما کار چشم را انجام می‌دهند. به لطف معلمم، در هنگام یادگیری مشکل چندانی احساس نکردم.
با هر قرائت، اشتیاق او برای ادامه دادن تازه میشود و این احساس را این گونه توصیف می‌کند: «وقتی قرآن می‌خوانم، شور و شوق روحی زیادی دارم. من با اشتیاق زیاد می‌خوانم و احساس شادی می‌کنم و هر چه بیشتر به خواندن ادامه می‌دهم، اشتیاقم برای ادامه دادن بیشتر میشود».
این دو خواهر با کمک استادشان مشتاق هستند هفته‌ای دو بار در این دوره شرکت کنند و پشتکار و قاطعیت نها را به الگویی برای بقیه قرآن‌آموزان تبدیل کرده است.
استاد آنها گفت که یادگیری این دو خواهر در یک کلاس در کنار بقیه شرکت‌کنندگان به افزایش آگاهی متقابل بین آنها کمک می‌کند.
وی افزود: آنها بسیار کوشا هستند و دروس را از دست نمی‌دهند. ما به جلسات دو بار در هفته ادامه می‌دهیم بدون اینکه باران یا شرایط سخت آب و هوایی مانع ما شود. آنها به لطف عزم خود، الگویی برای زنان دیگر شده‌اند.
انتهای پیام مطالب مرتبط
