طنین‌انداز شدن نوای وحدت و اقتدار در ارومیه 

به گزارش خبرنگار ایکنا از آذربایجان‌غربی، هوای پاییزی ارومیه، امروز عطر و بوی دیگری دارد؛ عطر شور و حماسه‌ای که از کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر تا پارک گوللرباغی جریان یافته است؛ رزمایش بزرگ «جانفدایان» در ارومیه، تنها یک تمرین نظامی یا تجمع معمولی نیست؛ بلکه تجلی زنده‌ای از همبستگی، اراده پولادین و بیعت دوباره مردم غیور خطه آذربایجان با آرمان‌های انقلاب اسلامی است، در این رویداد باشکوه، پیر و جوان، زن و مرد، دست در دست یکدیگر داده‌اند تا بار دیگر به دنیا ثابت کنند در صیانت از امنیت، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مرزی میان نسل‌ها وجود ندارد، طنین تکبیرها، رقص پرچم‌های سه‌رنگ جمهوری اسلامی ایران در آسمان و قاب‌های نابی از تصاویری که از رهبر معظم انقلاب بر دست مردمان این دیار می‌درخشد، تصویری تمام‌عیار از اقتدار ملی را به نمایش گذاشته است.

وارد محوطه رزمایش که می‌شوی، موجی از خروش و همدلی مردم تو را در بر می‌گیرد، در گوشه‌ای از میدان، طنین سرودهای حماسی از بلندگوها پخش می‌شود و در میان جمعیت متراکم، دست‌هایی به آسمان بلند است که پرچم‌های مقدس ایران را با شور و شوق می‌چرخانند، نگاه هر بیننده‌ای به قاب‌های عکس رهبر معظم انقلاب جلب می‌شود که در دستان کودکان، جوانان و کهنسالان با افتخار بالا نگه داشته شده است؛ نمادی از پیوند عمیق امت و ولایت که با هیچ توفانی گسسته نمی‌شود.

مادری که سنگر خانه‌اش را به میدان آورد

کمی آن‌طرف‌تر، در حاشیه میدان تجمع، پیرزنی با چادری مشکی و چهره‌ای آفتاب‌سوخته اما پرنور ایستاده است. او زهرا صمدی، ۶۰ ساله و خانه‌دار است که نوه‌اش دست او را گرفته است، وقتی با او همکلام می‌شویم، لبخندی عمیق بر لبانش می‌نشیند و می‌گوید: من خانه‌دارم، کارم بزرگ کردن بچه‌ها و اداره زندگی بوده، اما خانه‌ام در این کشور است کشوری که برای امنیتش خون‌های زیادی ریخته شده است، دشمنان خیال کرده‌اند با تهدید و تحریم می‌توانند ما را خسته کنند، من مادر و مادربزرگ آمدم اینجا تا بگویم تا وقتی جان در بدن داریم، اجازه نمی‌دهیم دشمن نگاه چپ به این خاک بیندازد، حضور در میدان یعنی دفاع از عزت خانه و فرزندانم.

نسل نو، با ظاهری امروزی اما دلی محکم

در میان انبوه جمعیت، جوانی با استایلی کاملاً امروزی توجه را جلب می‌کند؛ هودی تیره، موهای اصلاح‌شده به سبک جوانان امروز و کوله‌پشتی‌اش نشان می‌دهد که با دنیای فناوری و نسل جدید گره خورده است، او «سهیل»، متولد دهه ۸۰ و دانشجوی مهندسی است، با شور و حرارت خاصی پرچم کوچکی را تکان می‌دهد و درباره حضورش در رزمایش می‌گوید: خیلی‌ها بیرون گود می‌نشینند و فکر می‌کنند ما دهه هشتادی‌ها با این ظاهر و قیافه، کاری به این حرف‌ها نداریم یا نسبت به وطن بی‌تفاوتیم، اما اشتباه می‌کنند! ما بچه همین خاکیم، درسته تکنولوژی و سبک زندگی‌مان فرق کرده، اما ریشه‌هایمان محکم است، حضور ما در این میدان‌ها یعنی ما پای کار کشورمان هستیم و اجازه نمی‌دهیم کسی برای آینده‌مان از بیرون مرزها تصمیم بگیرد.

صدای روشن‌فکری و تعهد دانشگاهی

کمی جلوتر، گروهی از دانشجویان دختر با سربند یازهرا و چادرهای مشکی حلقه زده‌اند، مبینا، دانشجوی پرستاری دانشگاه ارومیه نگاه تحلیلی‌تری به رویداد دارد و بیان می‌کند: دانشگاه سنگر علم است، اما علم بدون تعهد و امنیت فایده‌ای ندارد، ما آمده‌ایم بگوییم نسل جوان دانشگاهی کشورمان بیدار است، حضور امروز ما در رزمایش جانفدایان، پیامی آشکار به بدخواهان است که بدانند دختران این سرزمین در سنگر علم، فرهنگ و دفاع از ارزش‌ها دوشادوش دیگر اقشار جامعه ایستاده‌اند و هرگز از آرمان‌های ملی و دینی خود عقب‌نشینی نمی‌کنند.

رزمایش جانفدایان ارومیه به پایان می‌رسد، اما اثرات عمیق این حضور همگانی در دل و جان شهر باقی می‌ماند، این رویداد بار دیگر ثابت کرد که آذربایجان، سرزمینی است که در بحران‌ها و روزهای سرنوشت‌ساز، با اتکا به بصیرت مردمی از هر نسل و طبقه‌ای، راه خود را به سوی عزت و اقتدار پیدا می‌کند، چرخیدن پرچم‌های سه‌رنگ ایران و درخشش تصویر رهبری در دستان مادری ۶۰ ساله در کنار جوانی دهه هشتادی، گواهی روشن بر این حقیقت است که ملت ایران با اتحاد و حضور آگاهانه در میدان، سد محکمی در برابر تمام توطئه‌های دشمنان خواهد بود.