عضو هیات علمی گروه سیاسی دانشگاه شهرکرد:
حجت‌الاسلام و المسلمین مهدی طاهری، عضو هیات علمی گروه سیاسی دانشگاه شهرکرد در گفت‌وگو با ایکنا از چهارمحال و بختیاری در تبیین جایگاه محبت اهل‌بیت(ع) در زندگی انسان اظهار کرد: این محبت سرمایه‌ای ارزشمند است، اما باید میان سرمایه و سود تفاوت قائل شد، زیرا برخورداری از یک سرمایه به تنهایی به معنای بهره‌برداری از آن نیست و انسان باید بتواند سرمایه خود را به آورده و نتیجه‌ای در زندگی تبدیل کند، برای مثال فردی را تصور کنید که مغازه‌ای دارد، اما دخل مغازه را به اشتباه سود خود می‌داند، در حالیکه آنچه در دخل قرار دارد، سرمایه اوست و اگر صاحب مغازه سرمایه خود را از بین ببرد و تصور کند که همچنان سود می‌کند، در نهایت با ورشکستگی مواجه خواهد شد، زیرا نتوانسته میان سرمایه و سود تفاوت قائل شود.
وی ادامه داد: محبت اهل‌بیت(ع) نیز سرمایه انسان است، اما این محبت باید به آورده زندگی تبدیل شود، ممکن است فردی محبت فراوانی به اهل‌بیت(ع) داشته باشد، اما اگر نتواند از این سرمایه در زندگی خود بهره ببرد و در واقع از ظرفیت حقیقی آن استفاده نکرده است، همان‌طور که پول موجود در بانک تا زمانی که در مسیر درست به کار گرفته نشود، لزوماً زندگی انسان را پیش نمی‌برد، محبت اهل‌بیت(ع) نیز باید در زندگی جریان پیدا کند.
طاهری با تأکید بر ضرورت تبدیل محبت اهل‌بیت(ع) به فرهنگ و سبک زندگی، تصریح کرد: جریان سقیفه تلاش داشت محبت اهل‌بیت(ع) در جامعه باقی بماند، اما به فرهنگ اهل‌بیت(ع) تبدیل نشود. مسئله این بود که محبت در همان سطح علاقه باقی بماند و به یک جریان فرهنگی و رفتاری در جامعه تبدیل نشود، صرف دوست داشتن اهل‌بیت(ع) کافی نیست، بلکه باید دید این محبت چه تأثیری بر رفتار، انتخاب‌ها، اخلاق و شیوه زندگی انسان دارد. اگر محبت اهل‌بیت(ع) نتواند در زندگی انسان اثر بگذارد و رفتار او را به آموزه‌های این مکتب نزدیک کند، هنوز به نتیجه و ثمره مورد انتظار نرسیده است.
این مدرس حوزه و دانشگاه با بیان اینکه محبت اهل‌بیت(ع) باید به فرهنگ تبدیل شود، گفت: فرهنگ زمانی شکل می‌گیرد که یک باور و اعتقاد از سطح احساسات فردی فراتر برود و در رفتار و مناسبات اجتماعی انسان حضور پیدا کند، بنابراین، محبت اهل‌بیت(ع) باید در انتخاب‌های روزمره، روابط اجتماعی، مسئولیت‌پذیری و شیوه مواجهه انسان با مسائل زندگی نمود پیدا کند.
تربیت عقل و قلب؛ شرط بهره‌برداری از سرمایه محبت اهل بیت
وی در ادامه با اشاره به نقش تربیت عقل و قلب در دینداری، بیان کرد: یکی از موضوعات مهم در بهره‌مندی از معارف اهل‌بیت(ع)، تربیت عقل و قلب است، اگر عقل انسان تربیت نشده باشد و نداند چگونه از سرمایه معرفتی خود استفاده کند و قلب نیز از تربیت لازم برخوردار نباشد، ممکن است نتواند از داشته‌های اعتقادی خود به‌درستی بهره ببرد.
طاهری با اشاره به ضرورت رشد هم‌زمان عقل و قلب، اظهار کرد: عقل انسان باید اتوکشیده و قلب او مؤدب باشد، انسان باید از یک سو قدرت شناخت و تشخیص داشته باشد و از سوی دیگر، قلب و گرایش‌های درونی خود را تربیت کند، زیرا صرف داشتن اطلاعات و دانسته‌های دینی، تضمین‌کننده رفتار صحیح نیست، ممکن است فردی از نظر اعتقادی اطلاعات زیادی داشته باشد، اما به دلیل تربیت نشدن عقل و قلب، نتواند از این معارف در زندگی خود استفاده کند، در چنین شرایطی، انسان سرمایه معرفتی دارد، اما شیوه بهره‌برداری از آن را نمی‌داند و حتی ممکن است داشته‌های خود را در مسیر نادرست به کار بگیرد.
عضو هیات علمی گروه سیاسی دانشگاه شهرکرد با تأکید بر اینکه دینداری به شناخت و تربیت هم‌زمان نیاز دارد، افزود: محبت اهل‌بیت(ع) زمانی می‌تواند در زندگی انسان منشأ اثر باشد که عقل او قدرت تشخیص پیدا کند و قلبش نیز در مسیر صحیح تربیت شود. این دو در کنار یکدیگر زمینه تبدیل اعتقاد به رفتار و سبک زندگی را فراهم می‌کنند.
وی با اشاره به ضرورت شناخت نظام‌مند معارف اهل‌بیت(ع)، تصریح کرد: گاهی انسان معارفی را فرا می‌گیرد، اما نمی‌داند هرکدام از این آموزه‌ها در کدام بخش از زندگی او کاربرد دارد، معارف دینی نباید به مجموعه‌ای از اطلاعات پراکنده تبدیل شوند، بلکه باید به‌صورت منظم و متناسب با نیازهای زندگی شناخته شوند.
طاهری برای تبیین این مسئله به مثال پزشکی اشاره کرد و گفت: پزشک خوب فقط کسی نیست که داروها را بشناسد، بلکه باید بیماری‌ها و عوامل ایجاد کننده آن‌ها را نیز بشناسد، در غیراینصورت، بدون شناخت درد، دارو تجویز می‌کند و گاهی نیز فردی دارویی را به دیگری پیشنهاد می‌دهد و وقتی از علت آن سؤال می‌شود، پاسخ می‌دهد که ممکن است به درد یکی از قسمت‌های بدن بخورد، این نوع برخورد نشان‌دهنده نداشتن شناخت دقیق از مسئله است، در حوزه معارف دینی نیز نباید صرفاً به یادگیری مطالب اکتفا کنیم، بلکه باید بدانیم هر آموزه برای پاسخ به کدام نیاز انسان است و در چه موقعیتی باید از آن استفاده کرد، معرفت دینی زمانی اثرگذار خواهد بود که انسان بتواند ارتباط میان آموزه‌ها و مسائل واقعی زندگی را درک کند.
محبت اهل‌بیت(ع) باید به مسئولیت‌پذیری اجتماعی منجر شود
مدرس حوزه و دانشگاه با بیان اینکه یکی از نشانه‌های تبدیل محبت اهل‌بیت(ع) به فرهنگ، پذیرش مسئولیت در برابر جامعه است، اظهار کرد: اگر انسان معارف اهل‌بیت(ع) را به درستی بشناسد، نمی‌تواند نسبت به مسائل جامعه بی‌تفاوت باشد، محبت اهل‌بیت(ع) باید در رفتار اجتماعی نیز خود را نشان دهد و انسان را به حق‌خواهی، حق‌پذیری و احساس مسئولیت در برابر دیگران سوق دهد، انسان باید در کنار حق‌خواهی، حق‌پذیر نیز باشد، زیرا گاهی ما حقوق خود را مطالبه می‌کنیم، اما زمانیکه نوبت به پذیرش مسئولیت و انجام وظیفه می‌رسد، از آن فاصله می‌گیریم و درحالیکه تربیت دینی اقتضا می‌کند، انسان هم حقوق جامعه را بشناسد و هم نسبت به مسئولیت‌هایی که بر عهده دارد متعهد باشد.
طاهری خاطرنشان کرد: محبت اهل‌بیت(ع) نباید صرفاً در مراسم و مناسبت‌ها یا ابراز علاقه زبانی خلاصه شود، بلکه باید در اخلاق، رفتار، شناخت، مسئولیت‌پذیری و انتخاب‌های انسان حضور داشته باشد، اگر این محبت با تربیت عقل و قلب و شناخت صحیح معارف همراه شود، می‌تواند به فرهنگ و سبک زندگی تبدیل شود.
وی در پایان تأکید کرد: محبت اهل‌بیت(ع) سرمایه‌ای ارزشمند است، اما این سرمایه باید در زندگی انسان به ثمر بنشیند، جامعه‌ای که می‌خواهد از این سرمایه بهره‌مند شود، باید در کنار تقویت محبت، به تربیت عقل و قلب، شناخت نظام‌مند معارف و عمل به آموزه‌های اهل‌بیت(ع) توجه کند؛ چراکه هدف نهایی، صرفاً دوست داشتن نیست، بلکه حرکت در مسیر فرهنگ و سیره اهل‌بیت(ع) است.
انتهای پیام
