حجتالاسلام والمسلمین محمدجعفر مروجی طبسی، مدرس حوزه علمیه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: در اینکه مباهله چه روزی بوده است دو قول معروف است که برخی آن را 21 ذیالحجه و برخی هم 24 ذیالحجه میگویند.
وی افزود: با این وجود قول دوم به نظر صحیحتر میآید و بیشتر علما این قول را گرفتهاند و آن را تأیید کردهاند اما این مسئله شاید چندان مهم نباشد، مهم این است که بدانیم که پیغمبر اکرم(ص) در قضیه مباهله درصدد اثبات چه چیزی بودند و محور دوم اینکه اهل سنت این قضیه را قبول دارند یا خیر؟.
این مدرس حوزه علمیه قم عنوان کرد: جواب اول اینکه قضیه یک قضیه اعتقادی است که مسیحیان نجران اعتقاد داشتند که حضرت عیسی(ع) خداست و حضرت این مسئله را نفی میکردند که قرار شد که امر به مباهله کشیده شود و هر دو طرف بهترینهای امت خود را به میدان مباهله بیاورند و این افضلیت را بدون شک اهل سنت قبول کرده است.
وی گفت: از جمله آلوسی در روحالمعانی بیان میکند که اینکه میگویند که دلالت آیه بر فضیلت آل پیامبر(ص) قابل تردید نیست و دشمنی با خاندان پیامبر(ص) ایمان را از بین میبرد.
وی افزود: زمخشری از مفسران بزرگ اهل سنت است که در تفسیرش در جلد یک در صفحه 370 تصریح میکند که در مباهله قویترین دلیل بر فضیلت اصحاب کسا وارد شده است که همه قبول دارند این آیه در اربتاط با این چند نفر است و اکثراً قبول دارند که این آیه درباره برتری اهل بیت پیامبر(ص) است.
طبسی عنوان کرد: مسلم در جلد چهار کتاب مشهور خود میگوید که اگر کسی به این آیه نگاه کند میبیند که پیامبر(ص) بیان میکند علی(ع)، فاطمه(س) و حسن و حسین(ع) اهل بیت من هستند و آنهایی که اهل بیت(ع) را زنان پیامبر(ص) میدانند اینجا جواب خود را گرفتند.
وی گفت: محور دوم در قضیه مباهله کلمه «أَنفُسَنَا» در آیه 61 سوره آل عمران است؛ مسئله دعوت است که شما بهترینها را بیاورید و ما هم میآوریم که اهل سنت میگویند که منظور از «أَبْنَاءنَا» دو نفر است که حسن و حسین و «نِسَاءنَا» هم اهل سنت تصریح میکنند که مقصود و مراد از «نِسَاءنَا» که جمع است اراده به مفرد شده است که همان حضرت زهرا(س) است؛ در خصوص «أَنفُسَنَا» هم زمخشری در کشاف بیان میکند که جان کلام علی بن ابی طالب(ع) است.
پاسخ به دو شبهه غدیر
نویسنده کتاب پاسخ به دو شبهه غدیر یادآور شد: حاکم نیشابوری کتابی دارد به نام «معرضه العلومالحدیث» چاپ لبنان که بیان میکند که منظور از «أَنفُسَنَا» در این آیه وجود امام علی(ع) است؛ متأسفانه قاضی عبدالجبار معتزلی تنها کسی است که از این اجماع بیرون رفته است و میگوید که علی بن ابیطالب(ع) در آن مراسم حضور نداشت که بر خلاف ضرورت تاریخ و برخلاف گفته بزرگان اهل سنت است.
وی گفت: محور سوم در کلمه «أَنفُسَنَا» که کمتر به آن توجه میشود دو محور است که افضلیت امیرالمؤمنین(ع) را بر اولین آخرین جز پیامبر(ص) بیان میکند که البته نقل قول نادرست و سانسور شدهای از بنده توسط شبکههای وهابی نقل میشود که در آن بیان شده است که بنده عنوان کردم که نعوذبالله امام از پیامبر هم بالاتر است ولی بنده گفتم و بازهم میگویم که امام علی(ع) جز پیامبر(ص) از همه برتر هستند.
طبسی یادآور شد: کلمه «أَنفُسَنَا» منطبق شد بر امام علی(ع) چون امام از همه افضل است چون برای اینکه کلمه «أَنفُسَنَا» بخواهد تحقق پیدا کند راهی ندارد که بگوییم که علی(ع) هم مانند پیامبر اکرم(ص) از اولین و آخرین تفوق دارد.
وی گفت: نکته دوم عصمت امام علی(ع) است تمام مسلمانان دارای هر گرایش و فرقهای که هستند تصریح میکنند که پیامبر اکرم(ص) معصوم است و اگر معصوم شد نفس پیامبر اکرم(ص) هم باید معصوم باشد والا «أَنفُسَنَا» صدق نمیکند، ابن طلحه شافعی در مطالع السرور هم به آن اشاره دارد که تمام صفات پیامبر(ص) در امام علی(ع) وجود دارد به جز مسئله نبوت.
این کارشناس حوزوی عنوان کرد: محور آخر در این آیه شریفه بسیار مهم است که اعتراف دانشمند بزرگ نصرانی به نام اسقف پس از اینکه بهترینهای اسلام آمدند رو کرد به مسیحیها و گفت ای نصرانیها من چهرههایی را میبینیم که اگر از خدا بخواهند کوهی را از جا برکند آن را برخواهد کند از این رو هرگز با آنان مباهله نکنید که اگر بکنید تا روز قیامت کسی بر زمین باقی نمیماند و این مطالب را شواهد التنزیل نیز نقل کرده است.