صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۳۰۸۵۱۳۱
تاریخ انتشار : ۱۵ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۲:۴۶

گروه اندیشه: بقعه متبرکه امام زاده سید ابراهیم(ع) سجاس بزرگترین و باشکوه‎ترین بقعه موجود در سطح شهرستان خدابنده است و از نوادگان علمدار کربلا محسوب می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از زنجان، امامزاده سیدابراهیم‌(ع) سجاس در دوره‎ای زندگی می‌کرد که ظلم و ستم به امامان معصوم‌(ع) به نهایت خود رسیده بود و خلفای ستمگر عباسی‎‏ بی‎حرمتی و وقاحت را به حد کمال رسانده بودند و از هر فرصتی برای آزار و اذیت امامان معصوم‌(ع) و پیروان راستین آنها استفاده می‎کردند.
این دوره که زمام امور مسلمین در دست امام هادی‌(ع) قرار داشت از سخت‎ترین دوران برای مسلمین بود. متوکل عباسی که دلی پرکینه از امیرالمؤمنین‌(ع) داشت دوران حکومتش را به سیاه‎ترین دوران تاریخ تشیع تبدیل کرده و دستور داد عده زیادی از شیعیان را به شهادت رسانده و یا زندانی کنند و مورد آزار و اذیت و شکنجه فراوان قرار دهند تا اینکه نوبت به خلافت جانشینان او از جمله المستعین بالله رسید که «حضرت امامزاده ابراهیم‌(ع)» به‌منظور مقابله با حکومت پلید او در 1128 سال قبل‌(ه.ش) همراه با کوکبی به منطقه قزوین، زنجان و ابهر هجرت کرد.
حدود هشت هزار نفر از مردم ولایت‎مدار این منطقه در شهر سجاس اطراف این امام‎زاده شجاع و پاک را می‎گیرند و قهرمانانه از آن حضرت و آرمان‌‏های بر حقش دفاع می‎کنند تا آنکه دشمنان با حیله و نیرنگ حضرت سیدابراهیم‌(ع) و یاران وفادارش را به شهادت می‌رسانند.
در قبرستان نزدیک امامزاده سید ابراهیم‌(ع) سنگ قبرهایی از دوره‏های مختلف تاریخی پیدا شده است که به احتمال قوی اصحاب حضرت نیز در همان قبرستان مدفون هستند.
مهم‌ترین سند معتبری که در مورد بقعه متبرکه حضرت سیدابراهیم(ع) وجود دارد کتاب سرالسلسه العلویه است که در آن به محل شهادت ایشان اشاره‎ای نشده است. در مورد محل شهادت و شجره شریف ایشان اختلاف نظر وجود دارد.
عده‎ای عقیده دارند که ایشان از اولاد امام موسی‌‌بن جعفر(ع) است و جمعی دیگر ابراهیم بن محمد بن عبدالله بن الحسن‌بن العباس‌بن علی‌(ع) را صحیح می‌دانند به روایت کتاب جامع‌النساب امامزاده سیدابراهیم‌(ع) در اولین جنگ حضرت امامزاده یعقوب‌(ع) مدفون در صائین قلعه باوردان نهروانی در روستای سایان به شهادت می‌رسند و پیکر پاک آن حضرت را در مکان بقعه فعلی امام زاده سید ابراهیم(ع) سجاس به خاک می‌سپارند.
همچنین به روایت برخی از بزرگان و محققانی چون حضرت آیت‌‎الله حاج سید محمدحسین زنجانی، حضرت سیدابراهیم(ع) در خود شهر سجاس به شهادت رسید و در همان محل مدفون گشت این بزرگوار که فرزند حضرت آیت‎الله العظمی حاج سیدعزالدین حسینی زنجانی صاحب رساله توضیح المسائل هستند. امامزاده سید‌ابراهیم سجاس را به حضرت ابوالفضل العباس‌(ع) منتسب می‌دانند.
به هر تقدیر بقعه متبرکه این امام زاده جلیل‌القدر بزرگترین و باشکوه‎ترین بقعه موجود در سطح شهرستان خدابنده است که در بخش غربی شهر سجاس قرار گرفته است و سالانه پذیرای خیل عظیم دوستداران اهل بیت عصمت و طهارت(ع) است.
این بقعه متبرکه در سال 1372 ه.ش تجدید بنا شده و پلان مستطیل شکلی به طول 80/26 متر و عرض 20/15 متر را به خود اختصاص داده است و ارتفاع این بنای آجری درحدود 5 متر است که سقف آن با استفاده از تیرآهن و طاق ضربی پوشانده شده است این بناداری گنبد طلائی زیبائی است.
مرقد شریف امام زاده سید‌ابراهیم‌(ع) تنها مقبره‎ای است که در داخل این فضای روحانی و گنبددار قرار گرفته و به وسیله دو ضریح قدیمی و جدید محافظت می‌شود. ضریح چوبی این امام‎زاده یکی از آثار گرانبها و پرارزش است که در عصر شاه طهماسب دوم ساخته شده و در چهار سمت آن عبارات و آیاتی از سوره بقره به خط زیبایی حکاکی شده است و در پایین آن تاریخ تعمیر بقعه نیز نوشته شده است.
گفتنی است؛ در سال 1386 ضریح جدید امام زاده سیدابراهیم‌(ع) که هزینه ساخت آن توسط اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان خدابنده تأمین شده بود در روز عید غدیرخم بر روی ضریح قدیمی نصب شد.