به گزارش ایکنا،
حسینعلی شریف به عنوان مبدع و مجری دارالقرآنها در
آموزش و پرورش شناخته میشود. سالها قبل و در مقطعی از نظام آموزش و پرورش، شاهد ایجاد مدارس قرآنی بودیم که از نظر آمار کمی، درخور توجه بود اما توفیق چندانی نداشت. در شرایط کنونی نیز براساس تکلیف برنامه هفتم پیشرفت، آموزش و پرورش مکلف به ایجاد هزار و 200 مدرسه قرآنی شده است. پرسش این است که برای موفقیت این بار این مدارس، چه مؤلفههایی باید در نظر گرفته شود؟ این مدرس قرآن در این باره میگوید:
بیشتر بخوانید:
«همان زمان که موضوع مدارس قرآنی مطرح شد، به دوستان مسئول وقت عرض کردم که دارالقرآنها چه مشکلی داشتند که به فکر اجرای طرحی نو هستید؟ به جای ایجاد و اجرایی شدن طرحی ناپخته، پیگیر تقویت، توسعه و گسترش دارالقرآنهایی باشید که حداقل هفت سال تجربه اجرایی آن را در منطقه 14 پشت سر گذاشتهایم. حتی ما به پشتوانه اجرای این طرح هفتساله نیز قانع نبوده و درصدد بودیم تا با گماردن کارشناسانی، به بررسی و رفع اشکالات آن بپردازیم تا روندی موفقتر از گذشته را شاهد باشیم.
بزرگترین مشکل مدارس قرآنی آموزش و پرورش، نداشتن مربی خوب و کارآمد برای آن بود؛ مدرسه قرآنی درست کردیم، بودجه برای آن مصوب شد اما به دلیل عدم وجود مربی قرآنی که آموزش را هدفمند به پیش ببرد، بودجه اختصاص یافته معطوف به امور دیگر آموزشی یا حتی رفع نواقص اداری و ساختاری مدارس میشد. ما در جریان ایجاد و فعالیت دارالقرآنها که در دهه 70 به اجرا درآمد، حتی به فکر تربیت مربی قرآنی در همه سطوح، گرایشها و سلایق هم بودیم و هر کجا که نیاز به نیروی متخصص داشت، مربی اعزام میشد اما مدارس قرآن فاقد این ساختار حمایتی و پوششی بود.»
انتهای پیام