به قلم سیدجواد میری؛ جامعهشناس و عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
سخنانی که پاپ لئو علیه جنگ بیان کرده است را در کنار نافرمانیهای سران برخی کشورهای جهان اعم از آسیایی و آفریقایی و آمریکای لاتینی و اروپایی و جنبش ضد جنگ در خودِ آمریکا قرار دهید آنگاه مفهوم «ظرفیت دیپلماسی عمومی» را در ذهن خود مرور کنید.
هنگام بمباران ایران گزارشی دیدم از یک خبرنگار آمریکایی که آمریکا کشوری را به دستور اسرائبل بمباران میکند که «ایستگاه مترو» پایتخت خود را به نام «ایستگاه مریم مقدس» نامگذاری کرده است و این درحالیست که مبانی الهیاتی یهودیت، حضرت مسیح را نه تنها به رسمیت نمیشناسد بلکه با الفاظ زشت از او و مریم مقدس یاد میکند.
اگر نامگذاری یک ایستگاه مترو میتواند چنین انعکاس جهانی داشته باشد تصور کنید ما اگر پاپ لئو را -ولو نمادین- به ایران دعوت کنیم تا بر سر مزار یکی از «حواریون مسیح» -یعنی تادئوس مقدس- (Saint Thaddeus) حضور پیدا کند تا سخنان سخیف ترامپ که میخواهد این جنگ ظالمانه را جنگ تمدن مسیحی علیه تمدن اسلامی معرفی کند باطل کند.
شاید مراجع قم و نجف بتوانند پیشقدم شوند و پاپ را که در آستانه سفر به یک کشور مسلمان(الجزایر) است را ترغیب کنند تا به ایران هم سفر کند و با این عمل خود به جهان نشان دهند که ایران یکی از گهوارههای مسیحیت در جهان نیز هست.
با این حرکت ما خواهیم توانست «ظرفیت دیپلماسی بینالادیانی» ایران را در سطح جهانی به نمایش بگذاریم و نشان دهیم که ایمان اسلامی مبتنی بر وحدت جهانی ادیان است که در سوره بقره آیه چهارم به زیبایی ترسیم شده است: «وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ»
انتهای پیام