به گزارش ایکنا به نقل از الشروق، شیخ سی حاج محنّد طیب، محقق و مفسر برجسته قرآن کریم، روز گذشته، 9 خرداد در سن ۹۲ سالگی در استان تیزی وزو(Tizi Ouzou) الجزایر درگذشت.
یوسف بلمهدی، وزیر امور دینی و اوقاف الجزایر، در پیام تسلیت خود به خانواده این مرحوم گفت: «با درگذشت او، الجزایر یکی از چهرههای برجسته خود را از دست داد، مردی بینظیر که زندگی خود را وقف خدمت به دین و علم کرد.»
بیشتر بخوانید
حاج محنّد طیب و هفت سال پشتکار برای ترجمه قرآن به زبان آمازیغی
وزیر امور دینی الجزایر همچنین این عالم فقید را به عنوان امام، مربی و معلمی که زندگی خود را وقف آموزش، هدایت و گسترش معانی قرآن کریم کرد، توصیف و بیان کرد: او این امتیاز را داشت که کل قرآن را به زبان آمازیغی(بربری) ترجمه کند.
وزیر افزود: «در مواجهه با این مصیبت بزرگ، تنها میتوانم تسلیت صمیمانه و همدردی قلبی خود را به خانواده، شاگردان و عزیزان او ابراز کنم.»
این عالم فقید اولین کسی بود که قرآن کریم را به زبان آمازیغی ترجمه کرد و ترجمه او توسط مجتمع چاپ قرآن کریم ملک فهد در مدینه تأیید شد. همچنين عربستان بهمنظور تقدير از تلاشهای اين انديشمند الجزايری در راستای تحقق تعاليم قرآنی و ترجمه قرآن به زبان آمازيغی، وی را شايسته جايزه ويژه اين كشور اعلام كرده بود.
او پس از هفت سال کامل کار جدی و بی صدا برای ترجمه قرآن کریم، کار عظیم خود را به پایان رساند و دستاورد بزرگ خود را با خط عربی ارائه کرد و با شواهد قاطع تأیید کرد که خط عربی برای نوشتن زبان آمازیغی بیش از هر خط دیگری مناسب است.
طیب در سال ۱۹۳۴ در شهر «ایفرحونن» استان «تیزی وزو» الجزایر به دنیا آمد. او در همان دوره کودکی برای حفظ قرآن به زاویه(مکتبخانههای سنتی آموزش حفظ قرآن در الجزایر) رفت. وی در زاویه با برخی واژگان عربی که به او در فهم آیات کمک میکرد، آشنا شد و در سال ۱۹۴۸ برای یادگیری دروس بیشتر به استان «بجایه» رفت.
این مترجم و مفسر قرآن الجزایری در سال ۱۹۵۳ به آموزشگاه «ابن بادیس» در شهر «قسنطینه» الجزایر رفت و به عنوان معلم و بازرس در بخش آموزش ملی الجزایر فعالیت داشت. او پس از چندی به انقلاب (۱۹۶۲- ۱۹۵۴) برای مبارزه با استعمار فرانسه پیوست که به همین دلیل در سال ۱۹۵۸ محکوم به حبس شد تا اینکه کشورش در سال ۱۹۶۲ به استقلال رسید.
وی در دورهای که در حبس بود نیز از مسیر خود در فهم قرآن جدا نشد. او همچنین در دانشگاه نیز تحصیلات خود را در رشته ادبیات عرب ادامه داد و در سال ۱۹۶۶ فارغالتحصیل شد و از آن پس در چندین سمت از جمله استادیار دانشگاه «تیزی وزو» مشغول به فعالیت شد و در سال ۱۹۸۵ نیز به عنوان بازرس امور اقلیتهای مسلمان به فرانسه رفت و چهار سال در این سمت باقی ماند.