به گزارش ایکنا به نقل از روابط عمومی جهاددانشگاهی، محمدرضا واعظ مهدوی، مدیرعامل بنیاد همدلان آیندهنگر ایران در نشست تخصصی «نقش نهادهای علمی و تابآور اجتماعی در دوران پساجنگ» که امروز 11 خردادماه با سخنرانی علی منتظری، رئیس جهاددانشگاهی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی این نهاد برگزار شد، با تأکید بر ضرورت افزایش سرمایهگذاری در حوزه پژوهش و فناوری، گفت: جنگ 12 روزه اخیر و تحولات منطقهای بهخوبی نشان داد که عقبماندگیهای تکنولوژیک چه آثار و پیامدهایی برای کشورها به همراه دارد و نمیتوان با تداوم وضعیت فعلی در حوزه تأمین منابع پژوهشی، به رقابت با کشورهای پیشرو امیدوار بود.
واعظ مهدوی ادامه داد: ما که سالهای پیش از انقلاب در دانشگاه حضور داشتیم و دوران انقلاب فرهنگی را تجربه کردیم، از نزدیک شاهد شکلگیری دو نهاد مهم و اثرگذار بودیم که میتوان آنها را از بزرگترین دستاوردهای انقلاب فرهنگی دانست؛ جهاددانشگاهی و دانشگاه تربیت مدرس.
وی با بیان اینکه جهاددانشگاهی در سالهای نخست فعالیت خود نقش بسیار مهمی در ایجاد تحرک علمی و فرهنگی در دانشگاهها داشت، افزود: در آن دوران فضای دانشگاهها با امروز متفاوت بود و این جهاددانشگاهی بود که بسیاری از فعالیتهای علمی و جهادی را میان استادان و دانشگاهیان سامان میداد. جایگاه پژوهشی و فرهنگی تعریفشده برای این نهاد نیز حاصل شناخت صحیح از نیازهای کشور بود.
واعظ مهدوی در ادامه در سخنانی با محوریت مشارکت و تابآوری اجتماعی در دوران پساجنگ، گفت: تابآوری یعنی انعطافپذیری در تفکرات، احساسات و رفتارها در مواجهه با سختیهای زندگی و دورههای طولانی تحت فشار بودن، به نحوی که پس از طی بحران قویتر و توانمندتر شده باشیم.
مدیرعامل بنیاد همدلان آیندهنگر ایران با بیان اینکه اصطلاح تابآوری اجتماعی اولین بار توسط ادگر مطرح شد، افزود: او تابآوری اجتماعی را به عنوان توانایی گروهها و یا جوامع و نهادها برای مقابله با تنشها و اختلالات بیرونی در مواجهه با تغییرات اجتماعی، سیاسی و زیست محیطی و همچنین تنوع معیشت در برابر تأثیر خطرات شدید طبیعی و ترویج ساماندهی مجدد اجتماعی تعریف میکند.
وی ادامه داد: تابآوری اجتماعی به یک واحد اجتماعی یا گروهی میگویند که به طور جمعی در مقابل فشارها و آشفتگیهای بیرونی ناشی از تغییرات اجتماعی، سیاسی و محیطی به طور جمعی مقابله کنند. تابآوری اجتماعی را میتوان ظرفیت تبدیل و تحول، تطبیق و سازگاری و توان مقابله با تنش و بحرانهای اجتماعی نامید.
واعظمهدوی، عوامل ایجادکننده استرسهای اجتماعی را فقر، نابرابری، تبعیض، بیثباتی سیاسی، ناامنی، کمبود منابع و تردید برشمرد و افزود: حمایتها نیز در قالبهای اجتماعی، مشاورهای و مادی ارائه میشوند.
مدیرعامل بنیاد همدلان آیندهنگر ایران با تأکید بر نقش جامعه علمی کشور اظهار کرد: یکی از موضوعاتی که باید مورد بازبینی قرار گیرد، نقش دانشگاهیان و دانشمندان در شرایط پس از جنگ است. دانشگاهیان باید بر اساس مزیتها و توانمندیهای تخصصی خود وارد عمل شوند.
وی با بیان اینکه نقش دانشگاه صرفاً تأمین منابع مالی نیست، افزود: کار دانشگاهیان تولید علم، انجام پژوهش، تحلیل علمی مسائل، برقراری ارتباطات علمی بینالمللی و انتقال واقعیتها به مجامع علمی جهان است. استادان و پژوهشگران میتوانند از طریق شبکههای علمی و ارتباطات بینالمللی خود، بسیاری از واقعیتها و ابعاد رخدادهای اخیر را برای جامعه علمی جهان تبیین کنند.
واعظ مهدوی با بیان اینکه پژوهشهای متعددی در سطح جهان درباره نقش برخی هورمونها و سازوکارهای عصبی در شکلگیری رفتارهای اجتماعی، احساس تعلق، همکاری جمعی و همبستگی انجام شده است، افزود: این مطالعات میتوانند به فهم بهتر سازوکارهای شکلگیری تابآوری اجتماعی و سرمایه روانشناختی کمک کنند.
وی خاطرنشان کرد: بسیاری از پدیدههایی که امروز در جامعه ایران مشاهده میکنیم، از جمله افزایش همبستگی اجتماعی، مشارکت عمومی، شکلگیری شبکههای حمایتی و تبدیل تهدیدها به فرصتهای اجتماعی، ظرفیت بالایی برای پژوهش و مطالعه دارند.
مدیرعامل بنیاد همدلان آیندهنگر ایران افزود: آنچه امروز در کشور در قالب تابآوری اجتماعی، سرمایه روانشناختی و مشارکت عمومی شکل گرفته، یک تجربه ارزشمند ملی است که باید از ابعاد مختلف مورد تحلیل قرار گیرد و به ادبیات علمی کشور و جهان افزوده شود.
وی در بخش دیگری از سخنانش اظهار کرد: مشارکت اجتماعی باعث ارضای میل همکاری، رشد اتحاد، کاهش انتظارات و توقعات، سازگاری بیشتر، ارتقای امید، همبستگی اجتماعی و نهایتاً ارتقای تابآوری اجتماعی می شود.
واعظ مهدوی در پایان گفت: آیینها و مناسک جمعی ایرانیان بخش جداییناپذیری تابآوری اجتماعی را شکل میدهند که ظرفیتهای بیولوژیک چشمگیری برای تابآوری فراهم کرده است. این ظرفیت بیولوژیک با محتوای فرهنگ ایرانی ـ اسلامی، زمینه رشد و بالندگی بزرگی در دوران پساجنگ را فراهم خواهد آورد.
انتهای پیام