«سقیفه» و انحرافی که مسیر تمدن بشری را تغییر داد

به گزارش ایکنا از قم،  آیت‌الله ابوالقاسم علیدوست، استاد سطوح عالی حوزه علمیه و رئیس انجمن فقه و حقوق اسلامی در مراسم سومین شب عزاداری شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)  که شامگاه ۲۲ آبان‌ماه با حضور علما، اساتید حوزه و دانشگاه، فعالان فرهنگی و اجتماعی، دانشجویان و اقشار مختلف مردم در دانشگاه طلوع مهر برگزار شد، با اشاره به ماجرای تخلف از لشکر اسامه و ممانعت از نگارش وصیت پیامبر اکرم(ص) و حادثه سقیفه بنی‌ساعده، اظهار کرد: اولین انحراف سقیفه این بود که پیش از دفن پیکر مطهر رسول گرامی اسلام(ص) تشکیل شد. اما انحراف بزرگتر، تغییر نهاد تصمیم‌ساز بود. پیامبر اسلام(ص) نهاد «مسجد» را به عنوان کانون تصمیم‌گیری‌های اسلامی تأسیس کرده بودند، اما عده‌ای این کانون را به «سقیفه» که یک نماد و کانون جاهلی بود، منتقل کردند.

وی با تطبیق این موضوع با شرایط امروز جامعه، افزود: این یک درس بزرگ و هشدار برای مسئولان جمهوری اسلامی است؛ باید مراقب بود کارکرد نهادهای اصیل اسلامی مانند مسجد تغییر نکند و کارکرد آن‌ها به نهادهای دیگر با عناوین دیگر منتقل نشود.

غدیر در سقیفه فراموش شد

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دردناک‌ترین بخش ماجرای سقیفه را تغییر گفتمان و جابه‌جایی ارزش‌ها دانست و تصریح کرد: رسول گرامی اسلام(ص) ۲۳ سال خون دل خوردند تا تقوا، علم، جهاد و سابقه در اسلام را به عنوان ارزش‌های واقعی حاکم کنند. حساسیت اسلام روی حفظ این ارزش‌ها به قدری بالاست که امام رضا(ع) می‌فرمایند اگر کسی به یک ثروتمند به خاطر ثروتش متفاوت‌تر از یک فقیر سلام کند، روز قیامت با غضب خداوند روبرو می‌شود.

وی افزود: اما وقتی به مشروح مذاکرات سقیفه نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که تمام این ارزش‌ها نابود شده است. در سقیفه، نمایندگان انصار و مهاجرین برای تصاحب خلافت، نه به کلام پیامبر(ص) در غدیر خم استناد کردند و نه به تقوا و سابقه اسلامی؛ بلکه ملاک آن‌ها برای شایستگی، داشتن سرزمین بیشتر، ثروت، تعداد نفرات و قبیله (اوس، خزرج و قریش) بود، این یعنی همان ارتجاع و بازگشت به جاهلیت (تعرب بعد الهجره).

علیدوست در ادامه با تأکید بر گستردگی پیامدهای این انحراف تاریخی، گفت: ما باور داریم که ضربه این انحراف فقط به اهل‌بیت(ع) و مسلمانان آن زمان وارد نشد. اگر امامت الهی امیرالمؤمنین(ع) تثبیت می‌شد، تمدن بشریت در مسیر صحیحی قرار می‌گرفت و ما امروز با این حجم از ظلم در جهان و مشکلاتی نظیر مسئله فلسطین و جنایات قدرت‌های استکباری مواجه نبودیم.

سکوت مرگبار مدینه و تفاوت آن با بصیرت مردم ایران

رئیس انجمن فقه و حقوق اسلامی در بخش دیگری از سخنان خود، سکوت مردم مدینه را یکی دیگر از عوامل اصلی انحراف مسیر ولایت برشمرد و بیان کرد: پس از سقیفه، مدینه تبدیل به یک پادگان نظامی شد و حتی کوچه‌های منتهی به خانه پیامبر اسلام(ص) را قرق کردند. اما سوال اینجاست که چرا توده مردم مدینه در برابر این کودتا سکوت کردند؟ حضرت فاطمه زهرا(س) و امیرالمومنین(ع) چهل شب به درِ خانه مهاجر و انصار رفتند، اما کسی یاری نکرد.

وی با مقایسه سکوت مدینه با حضور حماسی مردم ایران در مقاطع حساس انقلاب اسلامی، ابراز کرد: اگر در مدینه تنها ۱۰ یا ۲۰ درصد مردم به خیابان می‌آمدند و در برابر این انحراف می‌ایستادند، مسیر تاریخ عوض می‌شد. امروز می‌بینیم که دشمنان انقلاب اسلامی روی همه چیز حساب می‌کنند جز «حضور مردم»؛ مردمی که هرگاه احساس خطر کنند، مقتدرانه به میدان می‌آیند و این همان تفاوتی است که امت مبعوث ایران با جامعه آن روز مدینه دارد.

علیدوست در پایان با ذکر مصیبت دخت گرامی پیامبر اسلام(ص)، به روایتی از «سَکونی» (از راویان معتبر اهل سنت) اشاره کرد و گفت: سکونی می‌گوید روزی با حالتی ناراحت نزد امام صادق(ع) رفتم. عرض کردم خداوند به من دختری داده است. امام فرمودند: خداوند متعال روزی‌اش را می‌دهد، چرا ناراحتی؟ سپس پرسیدند: نامش را چه گذاشتی؟ گفتم: «فاطمه». تا امام صادق(ع) نام فاطمه را شنیدند، دست بر پیشانی گذاشته و با حسرت سه بار فرمودند: «آه، آه، آه، حالا که نامش را فاطمه گذاشتی، مبادا به او دشنام دهی یا او را بزنی» این روایت نشان می‌دهد که یادآوری مصائب حضرت صدیقه طاهره(س) تا دهه‌ها بعد چگونه قلب ائمه اطهار(ع) را جریحه‌دار می‌کرده است.

یادآور می‌شود، این مراسم با مرثیه‌خوانی و ذکر مصیبت توسط حاج رضا عاصی، مداح اهل‌بیت(ع) به پایان رسید.