باید این دو اقدام را انجام دهیم: یک: وقتی به شخصی میگوییم که این زغال افروخته را بگیر و حتی اگر دستت سوخت باز هم آن را رها نکن، ... در کنار این به او بگوییم که این اسلام، این زغال را در دست تو به نور و رفاه و خوشبختی بدل میسازد؛ نه بعد از مرگ؛ چون این انسان در عالم حس و جهان مادی زندگی کرده است... باید به جامعه نشان بدهیم که این قرآن آماده اجراست، آماده است که مشکلات شما را در هرجا و در هر زمان حل کند و وارد زندگی شود.... اقدام دوم این است که ما به دیگر بخشهای جامعه بپردازیم و با همراهی این مجاهدان تلاش کنیم که همه بخشهای جامعه را به اجرای اسلام نزدیک کنیم.[شهید محمدباقر صدر؛ کتاب حوزه و بایستهها، ص۷۷-۷۹]
