با گسترش فناوری، پرسش از جایگاه شرعی هوش مصنوعی در استعلام احکام، تشخیص قبله یا حتی تصمیمهای شخصی رو به افزایش است. از دیدگاه فقهی، بهرهگیری از ابزارهای نوین برای تسهیل امور، در صورتیکه صرفاً نقش «اطلاعرسانی و مشاوره» داشته باشند، اشکال ندارد؛ اما فتوا، تشخیص حکم شرعی یا تصمیم نهایی در امور زندگی باید بر عهده فرد مکلف و در صورت نیاز با رجوع به مرجع تقلید انجام گیرد. هوش مصنوعی میتواند ابزار یاریرسان باشد، نه جایگزین اجتهاد و مسئولیت فردی. در ادامه نظر برخی مراجع را درباره این موضوع میخوانیم.
